Yusuf Dülger’in Temelsizler adlı yazısı, modern Türkiye’de aydınların ve yöneticilerin insani değerlerini ve bağımsız düşünme yetilerini yitirerek bir tür köleleşme sürecine girdiğini savunmaktadır. Yazar, bu toplumsal çürümenin temelinde yetersiz eğitim sisteminin ve dini ile milli değerlerin çıkarlar doğrultusunda sömürülmesinin yattığını ifade etmektedir. Tarihsel kökenleri padişahlık rejimine uzanan bu kaos ortamından çıkış yolunun Atatürk’ün cumhuriyet ilkelerine sıkı sıkıya sarılmaktan geçtiği vurgulanmaktadır. Metinde, cumhuriyetin erdemli bireyler yetiştiren en sağlıklı yönetim biçimi olduğu belirtilerek günümüzdeki tehlikeli gidişata karşı akılcı bir duruş sergilenmesi gerektiği hatırlatılmaktadır. Son olarak, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş felsefesinin korunmasının ülkenin geleceği için hayati bir zorunluluk olduğu dile getirilmektedir.
Her varlığın kendine özgü bir yapısı olur. Varlıklar kendi temelleriyle ayakta durur. Kendi temeline oturmayan bir varlık yaşayamaz. İnsan olma, insan kalma özelliklerini kaybedenler köle, cariye yahut başka bir canlı olurlar.
Bir insanın insan kalması için aklını ön yargısız ve özgürce kullanması, makam ve çıkar hastası olmaması, millî ve manevi değerleri sömürmemesi gerekir.
Bugün ülkemize bakınca, özellikle okumuş ve yönetici kesimin, insani özelliklerini kaybettiğini, köle-cariye olduğunu görüyoruz.
Bakın, bir yarımız özgür düşünceli değil, güdümlü. Yöneticilerimizin çoğu yetersiz; millî ve manevi değerlerimizi sömürerek koltuğunu koruyor. Bu çürümenin temelinde millî ve dinî eğitim sistemimizin yetersizliği var. Bir milletvekili, üst düzey bir bürokrat varlık ve makamını başkan ve sicil amirinin ağzından çıkacak bir iki sözcükte görüyorsa; kitleler yaratıcı ile kendi arasına bazı kişi ve oluşumları yerleştirmişlerse, orada temeller çürümüş, insanlar insan olmaktan çıkmıştır. Temellerin sağlamlaşması, kölelik ve cariyeliğin kalkması için eğitim-öğretim sistemlerimizin düzeltilmesi; aklın, özgür düşüncenin, insan yetiştirme metodumuzun düzeltilmesi, malzeme değil usta olmamız gerekiyor.
Biz bu durumlara yüz yıllarca süren padişahlık yönetimiyle, yanlış öğretilerle geldik. Biz bu kaostan Atatürk’ün çok yönlü önderliği ve cumhuriyetle kurtulmaya başladık ama çürük kafa ve alışkanlıkların geri dönüşüyle yeniden boğulmaya başladık.
Bu nedenle buraya Atatürk’ten iki alıntı yapıyorum.
Atatürk 1924’te yaptığı bir konuşmasında diyor ki: “Gençler! Siz almakta olduğunuz eğitim ve kültür ile insanlık meziyetinin, vatan sevgisinin, fikir özgürlüğünün en değerli simgesi olacaksınız. Ey yükselen yeni nesil! Gelecek sizindir. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve devam ettirecek sizsiniz.”
Atatürk 1925’teki bir konuşmasında da şunları söylüyor: “Cumhuriyet, ahlaki erdeme dayanan bir yönetimdir. Saltanat, korku ve tehdide dayanan bir yöntemdir. Cumhuriyet yönetimi erdemli ve namuslu insanlar yetiştirir. Sultanlık korkuya, tehdide dayandığı için korkak, alçak, rezil insanlar yetiştirir. Aradaki fark budur.”
İçinde bulunduğumuz zaman dilimleri Atatürk’ün öneri ve endişelerinde haklı çıktığını gösteriyor. Baksanıza bugün Türk istiklali, Türkiye Cumhuriyeti muhafaza ve müdafaaya mecbur kalmıştır. Haçlı-Siyonist ittifakının temsilcileri Türkiye içinde ve dışında bize Cumhuriyet’i bırakma, sultanlığa dönme çağrısında bulunurlarken, biz ve yöneticilerimiz susuyor; bazıları sultanlık ve hilafet rüyası görüyor, “Türkiye Cumhuriyeti’nin bir küfür rejimi olduğunu” söylüyor, bazıları Azeri kız çocuklarını türbanla Müslüman yapmaya kalkışıyor.
Türkiye gerçekten ilginç, ilginç olduğu kadar da tehlikeli bir süreçten geçiyor. Bu süreci en az kayıpla atlatmanın yolu aklı doğru kullanmaktan, öngörülü olmaktan, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş ilkelerini olduğu gibi uygulamaktan geçer. Çünkü: Cumhuriyet rejimi insanidir, en sağlıklı reçetedir.
Türkiye Cumhuriyeti’nin 103. doğum yılı kutlu olsun.
