Yusuf Dülger kaleme aldığı yazısında, Amerika Birleşik Devletleri’nin Büyük Ortadoğu Projesi (BOP) kapsamında İslam coğrafyasını şekillendirme çabalarını ele almaktadır. Yazar, Suudi Arabistan, Pakistan ve Türkiye arasında imzalanan Mekke Anlaşması’nın, Müslümanlar arasında mezhepsel çatışmalar körükleyerek Amerika ve İsrail çıkarlarına hizmet ettiğini savunmaktadır. Anlaşmanın kutsal değerler kisvesi altında halkı aldattığını belirten yazar, projenin bölgeyi parçalamayı amaçladığını vurgulamaktadır. Ayrıca, Türkiye’deki bazı siyasi figürlerin ve TBMM milletvekillerinin bu süreçteki tutumlarını eleştirerek, yaşanan kararsızlıkları geçmişteki tarihi hatalarla bağdaştırmaktadır. Metin, dış güçlerin bölge üzerindeki oyunlarına karşı uyanık olunması gerektiği mesajıyla sona ermektedir.
Amerika Birleşik Devletleri’nin “Büyük Ortadoğu Projesi” (BOP) denen kirli bir projesi var. Bu projeye göre 22 İslam ülkesinin harita, rejim ve yöneticileri değiştirilecek; Amerika bu ülkeleri bütünüyle kontrolü altına alarak Çin ve Rusya’yı kuşatacaktı. BOP 1990’larda tezgâhlandı, 2000’den sonra da sahada uygulamaya kondu. Washington yönetimi bu hedefe ulaşabilmek için bazı İslam ülkelerinin yöneticilerini “BOP Eşbaşkanı” yaptı; nitekim attığı ilk adımlarla Irak, Libya ve Suriye gibi ülkelerde amacına ulaştı.
Amerika, BOP sürecinde zemin kazanmak adına İslam coğrafyasını kutuplaştırma, mezhepçiliği hortlatma ve Müslüman’ı Müslüman’a kırdırma şeytanlığını devreye soktu. Bugün Türkiye’de dillendirilen “Türkiye Sünni, İran Şii” eksenli söylem ve algı operasyonlarının arkasında doğrudan BOP aklı yatmaktadır. Emperyalizm, BOP hesaplarını hayata geçirebilmek için belirli İslam ülkelerini birbirine karşı tehdit olarak sundu ve karşıt bloklar inşa etmeye girişti. Suudi Arabistan, Pakistan ve Türkiye arasında “Mekke Anlaşması” adıyla kotarılan mutabakatın gerisinde de işte bu tezgâh bulunmaktadır.
Dünya haritasını önümüze açıp Suudi Arabistan, Pakistan ve Türkiye’nin stratejik konumlarına bakalım: Bu üçgen kimlerin lehine, kimlerin aleyhine kuruluyor? Açıkça görülüyor ki bu mutabakat doğrudan Amerika ile İsrail’in çıkarlarına hizmet etmekte, bağımsız Müslüman ülkelerin ise aleyhine işlemektedir. Burada şu gerçeği de hatırda tutmak gerekir: Suudi Arabistan, Libya ve Türkiye’yi yöneten kadroların önemli bir kısmı açıkça Amerikancıdır. Beyaz Saray’da Trump’ın başkanlığında gerçekleşen zirvede bu ülke temsilcilerinin sergilediği tavrı ve Trump’a sundukları siyasi-ekonomik destekleri hatırlarsak, Mekke Anlaşması’nın perde arkası çok daha net anlaşılacaktır.
Müslüman ülkeleri parçalama ve kardeş halkları birbirine düşürme riski son derece yüksek olan bu plana neden “Mekke Anlaşması” adı verildi? Müslüman kitleleri aldatmak, BOP çarkını hızlandırmak ve halkları “Allah, Mekke, Kur’an” gibi mukaddes değerlerin arkasına sığınarak kandırmak için bu isim seçildi. Türkiye’deki Amerikancı medya organları ile kimi sözde dindar ve milliyetçi çevreler günlerdir bu anlaşmayı meşrulaştırmak için boşuna mı ter döküyor? Hem Ankara’daki hem de Washington’daki efendilerine yaranmak için bunu yapıyorlar; zira bunlar, dünün “Yeşil Kuşak” projesinin günümüzdeki mirasçıları ve uzantılarıdır.
Mekke Anlaşması’nın Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndeki oylama tablosu ise ibretliktir. Oylamaya katılmayan milletvekillerinin sayısı, meclise girip “kabul” oyu verenlerin sayısını geride bıraktı! Seçmen sizi o yüce çatıya temsilci olarak gönderdiyse, ülkenin kaderini ilgilendiren böylesi hayati bir dönemeçte genel kurulda bulunup tavrınızı açıkça ortaya koymak mecburiyetindeydiniz. Bu düpedüz bir savrulma ve yalpalamadır. Nitekim bu süreçte Kemal Kılıçdaroğlu da dik bir duruş sergileyemeyip bocalamış, Amerikancı eksenin safına düşmüştür.
Mekke Anlaşması’nın oylandığı günkü TBMM manzarası, bana Osmanlı’nın son dönemindeki işbirlikçi Hürriyet ve İtilaf Fırkası iktidarını hatırlattı.
Fakat unutulmamalıdır ki her inişin mutlaka bir çıkışı vardır. Bu meseleyi daha çok konuşacak, daha çok yazacağız.
