Yusuf Dülger’in “Türkiye Kurumaz” başlıklı yazısı, Türk milletinin geçmişten günümüze karşılaştığı zorluklara rağmen millî kimliğini, kültürünü ve topraklarını koruma iradesini ele alır. Metin, doğayı ve tarihi değerleri koruyan, eğitime ve edebiyata katkı sağlayan vatandaşların gayretlerini ülkeyi canlı tutan umut verici örnekler olarak sıralar. Batı’nın yüzyıllardır sürdürdüğü Şark Meselesi gibi tehditlere ve içimizdeki yıkıcı odaklara dikkat çeken yazar, devletin ve milletin bekası için bilim üretmenin ve millî benliğe sahip çıkmanın şart olduğunu vurgular. Geçmişteki yıkımlardan ders çıkararak Atatürk’ün izinde kararlılıkla yürümek gerektiğinin altını çizen yazar, zorlukların geçici olduğunu ve Türk milletinin her daim yeniden ayağa kalkacağını ifade eder.
Kuruyan ağaçların köklerinden filizler çıkar, yeni ağaçlar yetişir. Rüzgârların savurduğu küçücük bir tohum kayaların arasında yeşerir. Bir toplumdan yeşilliği bozan insanlar çıktığı gibi koruyanlar da çıkar. Güneş yakıcı olduğu kadar yeşerticidir de. Dünyanın yapısı budur. Bozkır’daki (Konya) meşe katliamına direnenler var. Karaköy’deki (Bolu) 800 yıllık caminin kurtarılması için adımlar atılıyor. Bir yurttaşımız, uyuşturucu tüccarlığı yapan yeğenlerini durdurmak için ölüm ve hicreti göze alıyor. Bunlar Türkiye’yi madden-manen yeşil tutmanın güzel örnekleridir.
Gazlıgöl Ortaokulu’nun Müdürü Emre Uğur ve iki öğretmenimiz, öğrencilerini yazar yapmak için bir proje tasarlıyorlar, onlara ödev veriyorlar. Gelen yazılar; Yörük Göçü, Sessiz Çığlık, Frig Masalı adlı kitaplarda yayımlanıyor, öğrencilerimiz bu yaşta yazar olmaya başlıyor. Edebiyat ve Türkçemiz yeşeriyor, taze meyveler veriyor.
Ancak bu örnekler bizi gevşetmeyecek. Dünyanın sonuna kadar coğrafya, kültür, edebiyat ve kimliğimizi koruyacağız, savunacağız.
Bir millet ve devlet sonuna kadar savunulmazsa erir.
Biz şimdiye kadar on altı büyük, yüzlerce küçük devlet kurduk ama hepsi yıkıldı. Yıkılmamak için bilim üretmek, terlemek, mecbur kalınca kan dökmek gerekir.
Yıkılmamak için millî kimliğin korunması da gerekir. Millî kimliğini korumayan milletlerin dişileri cariye, erkekleri köle, toprakları işgal olur, devletleri çöker.
Sömürgeci Batılıların yüzyıllardır kurgulayıp hayata geçirmeye çalıştıkları, adına ŞARK MESELESİ dedikleri bir projeleri var. Bu projeye göre Türkler önce Avrupa ve Balkanlar’da, sonra Anadolu’da toptan imha edilecekler; bu mümkün olmazsa geldikleri yere, Asya’nın içlerine kovulacaklar.
Anadolu’nun I. Dünya Savaşı’yla işgali, bize yaşatılan büyük acılar bu projenin sonucudur. Bu projeyi Atatürk bozdu. Atatürk’ten sonra uğradığımız kimlik kaybı, PKK olayı, yanımızdaki bazı sütü bozukların bizi Acemleştirme çabaları, içimizdeki Amerika-İngiliz-İsrail bağlantılılar Şark Meselesi’ni diriltiyorlar.
Millî olguyu “sakıncalı, günah” diye tanıtanlar var. Bunu çokça din tahsili yapmış kişiler, dinî oluşumlar yapıyor. Bunlar taklitçi, uydu, birikimsizlerdir. İnsanlığın milletler olarak var oluşu Yaratan’ın iradesidir. Biz Türk’üz, Türksüz bir dünya yoktur.
Bugün bazı sıkıntılarımız var. Her sıkıntılı gün gibi bugünler de geçecek.
“Allah’tan umut kesilmez.”
“Umut yolcusu yorulmaz.”
“Çıkmadık canda umut vardır.”
Tevfik Fikret’in:
“Koşan elbet varır, düşen kalkar.
Kara topraktan su damla damla akar”
sözleri gerçeğin ta kendisidir.
Namık Kemal’in:
“Vatanın bağrına düşman dayasın hançerini,
Bulunur kurtaracak bahtı kara mâderini”
mısraını kabulleniyoruz.
Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’dan Anadolu’nun içlerine yürürken yol arkadaşlarıyla birlikte söylediği:
“Dağ başını duman almış,
Güneş ufuktan şimdi doğar,
Yürüyelim arkadaşlar.”
şarkısı özgür yaşayacağımızı, yok olmayacağımızı anlatıyordu ve gerçekleşti. Dağlarımızın başına yine dumanlar çökmeye başladı.
Yeni Namık Kemaller, Yeni Mustafa Kemaller çıkacak.
Yeter ki umudumuz olsun, yürüyüş yapalım.
Hoşça kalın. 24.09.2026
