Mehmet Özkendirci’ye ait bu kısa dizeler, aşkın ve özlemin insan ruhunda bıraktığı derin izleri naif bir dille ele almaktadır. Şair, sevgilinin varlığını kalbinde değerli bir mücevher gibi taşırken, karşılıksız sevginin yarattığı yalnızlık ve hüzün temasını ön plana çıkarır. Metinlerde sadelikle işlenen duygular, papatya falı gibi belirsizlik korkularını ve sevilen kişinin yokluğunda bile onun hayaliyle yaşama durumunu yansıtır. Şiirsel anlatım, sevdasına karşılık bulamayan birinin hissettiği görünmezliği ve melankoliyi lirik bir atmosferde sunmaktadır. Bu seçki, okuyucuyu sevginin hem iyileştirici gücü hem de beraberinde getirdiği ağır duygusal yükler üzerine bir yolculuğa çıkarır.
Nasıl silerim gözyaşlarımı
İçinde sen varsın.
…………………………………..
Kim bilir kaç yangının külü var kirpiklerinde
…………………………………..
Dün bir şair vuruldu cadde ortasında tek bakışla
Kayıtlara faili meçhul diye geçti
Satır aralarında sevmişti
Kimseler bilmedi, kimseler görmedi
Bir o bildi
O da görmezden geldi.
………………………
Okyanusta bir kum tanesiydin
Kalbime girdin
İnci oldun.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Senden bir sen yaptım ki
İçinde sen yoksun.
……………
Bazı insanlar hiç yaşamamıştır.
………………………
Korkuyorum elimdeki papatyadan
Ya sen çıkmazsan…
………………………………..
Aç kapıyı,
Sen geldim.
Güzel şiirlerinizi ilgiyle okudum, elinize ve gönlünüze sağlık