Bu köşe yazısı, haklarını aramak amacıyla parklarda eylem yapan gazilere yönelik düzenlenen şafak baskınını sert bir dille eleştirmektedir. Yazar, vatan için uzuvlarını feda eden kahramanların maruz kaldığı bu muameleyi, terör örgütü liderine gösterilen müsamaha ile kıyaslayarak derin bir adaletsizlik vurgusu yapmaktadır. Operasyon sırasında protezlerin özensizce toplanması ve bir polisin duygulanması gibi detaylar üzerinden toplumsal vicdanın yaralandığı ifade edilmektedir. İktidarın bu feryatlara karşı sessiz kaldığı savunulurken, vatan ve bayrak kavramlarının ancak bu fedakarlıklar sayesinde kutsiyet kazandığı hatırlatılmaktadır. Sonuç olarak kaynak, devlet yetkililerinin önceliklerini sorgulayan ve milli değerlere sadakat çağrısı yapan duygusal bir tepki niteliğindedir.
Daha önceleri muhalif belediyelere uygulanan şafak baskını, bu sefer PKK canilerinin affının görüşüldüğü günlerde, bu vatan için canlarını ve birçok organını yitiren gazilerimiz için uygulandı. 38 gündür parklarda haklarını aramak için yatan gazilerimiz yetkililere seslerini duyuramazken, kendilerini kuşatan şerefli Türk polislerinden birisi daha milletin vicdanına tercüman olup gözyaşlarını tutamadı.
Apar topar götürülen gazilerimizin protez kol ve ayakları daha sonra çöp gibi poşetlerde toplanıp götürüldükleri kuruma gönderildi. Günlerdir İmralı Adası’nda yıllarca tatil keyfi yaşayan bebek katilinin ağzından çıkanları kutsal sözler gibi dinleyen iktidar ve destekçisi, bu vatan için canlarını ve organlarını verenlerin feryatlarına karşı tam üç maymunu oynuyor.
Hangi para, verilen hayatların ve kaybedilen organların karşılığı olabilir? Bir gazimizin söylediği gibi, şerefli Türk bayrağımızda onların kanları var. Şair boşuna söylememiş:
“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,
Toprak, uğrunda ölen varsa vatandır.”
