Gencehan Tunay tarafından kaleme alınan bu metin, Bilal Erdoğan öncülüğünde düzenlenen Gazze mitinginin arka planını ve samimiyetini eleştirel bir dille sorgulamaktadır. Yazar, organizasyonun İsrail’i kınamasına rağmen, bu ülkeyle devam eden ticari ilişkiler ve destekçisi ABD hakkında sessiz kalınmasını tutarsızlık olarak nitelendirir. Mitingin gerçek bir siyasi çözüm üretmekten ziyade, suni bir kalabalık üzerinden gövde gösterisi yapma amacı taşıdığı iddia edilmektedir. Katılımcı sayısı ve etkinlik süresi gibi teknik detaylardaki çelişkiler, organizasyonun toplumsal etkisinden ziyade bir güç kanıtlama çabası olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak yazar, somut adımların atılmadığı bu tür eylemlerin ne Türkiye ne de Filistin için gerçek bir fayda sağlamadığını savunmaktadır.
İsrail lanetlendi; ancak onu ayakta tutan ABD’den ve Trump’tan tek kelime edilmedi. AKP döneminde İsrail’le ticaret hacminin 1,4 milyar dolardan 8 milyar dolara çıktığı gerçeği özellikle gizlendi. Türkiye’de İsrail’in tüketim, yazılım ve savunma alanlarındaki etkisine karşı hangi somut adımların atıldığına dair hiçbir açıklama yapılmadı.
İsrail’in arkasındaki küresel güçler teşhir edilmedi; bu güçlerle ilişkilerin hâlen devam ettiği gerçeği de dile getirilmedi.
Mitinge katıldığı iddia edilen 520 bin kişinin nasıl sayıldığı belirsizliğini koruyor. Bilal Erdoğan yalnızca 10 dakika konuştu; 08.30’da başlayan miting iki saat bile sürmedi. Bu kadar kısa sürecek bir organizasyon için vatandaşların neden sabahın erken saatlerinde alana toplandığı sorusu ise yanıtsız kaldı.
Sloganlarla geçiştirilen, suni bir kalabalıkla yapılan bu miting ne Türkiye’ye ne Gazze’ye ne de İsrail’e gerçek bir mesaj niteliği taşıdı.
Her ne kadar Gazze’ye destek mitingi olarak sunulsa da arka planda bambaşka bir tablo vardı. Bilal Erdoğan ve yakın çevresi, bu organizasyonla bir varlık ve etki gücü gösterisi yaptı. Evet, başardınız; 520 bin insanın toplanabildiğini gördünüz.
Şimdi asıl soru şu: Bundan sonra ne olacak?
