Bu köşe yazısı, bireyin hayatta karşılaştığı zorluklar karşısında sergilemesi gereken etik duruşu ve paranın satın alamayacağı temel insani değerleri derinlemesine ele almaktadır. Yazar, karakterin ve itibarın dışsal unvanlarla değil, sarsılmaz bir vicdan ve sadakat anlayışıyla inşa edildiğini savunmaktadır. Gerçek gücün güçlünün yanında durmakta değil, adalet ve onur gibi erdemleri her koşulda korumakta yattığı vurgulanmaktadır. İnsanın her durumu kontrol edemeyeceği, ancak hangi değerlerin bir parçası olmayı seçeceği konusunda özgür bir iradeye sahip olduğu hatırlatılmaktadır. Sonuç olarak bu kaynak, maddi kazanımların ötesinde, iç huzura ulaşmanın yolunun samimiyet ve güven temelinde yükselen bir rotadan geçtiğini ifade etmektedir.
Yaşayarak Öğrenilen Bir Duruş Notu
Hayatta herkes bir noktada “kaptan” olur.
Kimi gerçekten rotayı bilir, kimi yalnızca rüzgârın estiği yöne bakar.
Asıl mesele, deniz sakinken değil; dalga yükseldiğinde kim olduğumuzu koruyabilmektir.
Zamanla şunu öğrendim:
Bazı şeyler vardır ki parayla alınmaz, güçle ikame edilmez, makamla taşınmaz.
İşte yaşanmışlıklardan süzülen birkaç temel gerçek:
- Vicdan
İnsanın iç pusulasıdır.
Şaşarsa, dışarıdaki hiçbir işaret yol göstermez.
- Sadakat
Zor zamanda kalabilmektir.
Konfor bitince sona eren bağlılık, sadakat değildir.
- Samimiyet
Rol değil, haldir.
Uzun vadede yalnızca içten olan ayakta kalır.
- Empati
Karşısındakini gerçekten görebilmektir.
Güçlü olanın değil, doğru olanın yanında durabilmektir.
- Onur
Şartlara göre şekil almamaktır.
Kazançtan önce kendine bakabilmektir.
- İtibar
Sözle değil, davranışla oluşur.
Gürültüyle değil, zamanla büyür.
- Güven
Görünmez ama taşıyıcıdır.
Bir kez kırıldığında yerine konmaz.
- Adalet duygusu
Yakın–uzak ayrımı yapmamaktır.
Kimin işine yaradığına değil, neyin doğru olduğuna bakmaktır.
- Karakter
Rüzgâr sertleştiğinde ortaya çıkar.
Sakin havada herkes benzerdir.
- Saygınlık
Unvanla değil, duruşla kazanılır.
Sessiz kalınan anlar, yüksek sesli sözlerden daha belirleyicidir.
- Ölçü
Her şeyi söyleyebilmek değil, ne zaman susacağını bilmektir.
Bugün pek çok şey satın alınabiliyor.
Ama vicdan, duruş ve iç huzur hâlâ parayla gelmiyor.
Bazı kopuşlar kayıp değildir.
Bazen insan, yüklerinden arındığını ancak yürümeye devam edebildiğinde fark eder.
Bu bir suçlama metni değil.
Bir öfke ya da hesaplaşma da değil.
Bu, ayırt etmeyi öğrenmiş bir zihnin notudur.
Çünkü insan her şeyi değiştiremez; ama neyin parçası olmayacağını seçebilir.
Ve bazen en büyük kazanım, rotayı sessizce düzeltmektir.
