Her yıl 20 Haziran’da “Dünya Mülteci Günü” adı altında mazlumlara kucak açılması çağrıları yapılırken, Türkiye, bu iyiniyetli söylemlerin ardına gizlenen büyük bir demografik operasyonun merkezine yerleştirilmiştir. Bu operasyonun en büyük sorumlusu, sınır güvenliğini kayıtsızca yok sayan, kontrolsüz göç dalgalarına kapı aralayan AKP iktidarıdır. AKP’nin yıllardır izlediği “açık kapı” politikası, Türkiye’yi sığınmacı cenneti değil, demografik işgalin hedefi hâline getirmiştir. Ülkemize akın eden milyonlarca Suriyeli, Afgan, Afrikalı ve diğer uyruklardan kişiler, yalnızca ekonomik dengeleri altüst etmekle kalmamış; sosyal yapıyı bozmuş, kamu kaynaklarını tüketmiş, güvenlik açıklarını büyütmüş ve halkın günlük yaşamını çekilmez hâle getirmiştir. Bugün Türk halkı kendi mahallesinde yabancılaşmış, eğitimde kontenjan bulamaz olmuş, hastanede sıra beklemekten umudunu kesmiş, kiralarla baş edemez duruma gelmiştir. Tüm bu sorunların temelinde, AKP iktidarının “insani sorumluluk” adı altında yürüttüğü siyasi çıkar odaklı göç politikaları yatmaktadır. Artık sokaklar huzurlu değil. İnsanlar çocuklarını parklara gönderemiyor, kadınlar akşamları sokağa çıkmaktan çekiniyor. Mülteci nüfusunun yoğun olduğu bölgelerde toplumdaki gerilim açıkça hissediliyor. Bu da nefretin, korkunun ve kutuplaşmanın artmasına zemin hazırlıyor. Halk, göz göre göre yalnız bırakılmıştır. Sessiz çoğunluk, artık sabrının sınırındadır. AKP’nin göç politikaları yalnızca bugünü değil, Türkiye’nin geleceğini de karartmaktadır. Gençlerin eğitimi, kültürel değerlerin korunması, kamu düzeni ve toplumsal barış büyük bir tehdit altındadır. Ülke Ortadoğululaştırılmış, Türkiye’nin laik, çağdaş ve sosyal devlet yapısı aşındırılmıştır. Tüm bunların sorumlusu, mülteciler değil, onları kontrolsüz biçimde kabul eden ve entegrasyon için hiçbir gerçekçi adım atmayan AKP iktidarıdır. Türk halkının mültecilere karşı gösterdiği tepki, Arap ya da Suriye düşmanlığı değildir; yaşadığı ülkeye, kendi geleceğine, çocuklarının yarınlarına sahip çıkma refleksidir. Halkın yaşadığı tedirginlik, korku ve öfke yok sayılamaz. Bu öfkenin kaynağı ırkçılık değil, devletin ihmalkârlığı ve dayatılan adaletsizliğe karşı duyulan haklı bir tepkidir. 20 Haziran Dünya Mülteci Günü’nde bir kez daha yüksek sesle söylüyoruz: Bu bir göç meselesi değil; bu, Türkiye’nin egemenliğine, demografik yapısına ve toplumsal huzuruna yönelik bir işgal hareketidir. AKP iktidarı, bu işgalin baş mimarıdır. Türkiye, artık mülteci değil, “işgal altındaki bir ülke” görünümündedir. Sessiz kalmak ihanettir. Bu ülke kimsenin babasının çiftliği değildir. Türk halkı susmuyor, yılmıyor; kendi geleceğini savunmak için artık açıkça konuşuyor.
Gencehan Tunay Yazıları
Millî Hassasiyetler Kürsüde mi Kaldı?
2 hafta önce
Kınamak Yetiyor mu?
2 ay önce
Türkmenleri yok sayanlar Türk milletinin kardeşi olamaz
2 ay önce
Davulları Susturamazsınız: Rusya’da Tengri İnancı ve Şamanlara Yönelik Baskılar
3 ay önce
Ergenekon’un Demir Dağı Havzası Şorya: Unutulmayan Özerklik Direnişi
3 ay önce
Sibirya’nın Kalbinde Kaybedilen Bir Türk Cumhuriyeti: Tuva
3 ay önce
“Sibirya Türkleri Birliği” Davasında Kurşuna Dizilen Hakas Önderi: Mihail Grigoryeviç Torosov
3 ay önce
Altay Özerklik Hareketinin Öncüsü Grigoriy Çoros-Gurkin
3 ay önce
Süleymancılarla İlişkilendirilen Operasyon: Hukukun Gereği mi, Siyasetin Etkisi mi?
3 ay önce
Bozkurtlar mı, Mankurtlar mı?
3 ay önce
