Uzun uzun zaman önce memleketin birinde ani çıkışları olan bir Bey varmış. Onun çıkışlarının tutarsız olanları...

Şimdi efendim, Hocam Akşehir’den çıkmalı, Ankara’ya varmalı. Meclis de şöyle bir görünmeli. Meclis koridorları gülümsemeye başlamalı…Vekiller...

Mümin Sarıkaya,” Ben yoruldum hayat” diye sitemini ortaya koymuş o içli ve güzel şarkısında… “Hayat mı...

Dağ ne için var? Güvenmişiz biz dağlara…Dağ biz olmadan, biz dağ olmadan yapamayız… Neden dağ gibi...

Uzun uzun zaman önce memleketin birinde yoksul bir adamın güzel kızına, Bey oğlu talip olmuş. Yoksul...

Ne dersiniz? Varak-ı mihr ü vefayı yani dostluk ve vefa sayfasını açmayalım mı artık? O sayfa...

Onlar ki; Dostlarımız, arkadaşlarımız, sevdiklerimiz…Bundan sonra hiç göremeyeceklerimiz…Sesini duyamayacaklarımız…Bir yerlerde buluşup konuşamayacaklarımız… Onlar ki; Eski günleri...

Hep bana, hep bana diyenleri ölüm dahi korkutmuyor. İhtimal ki, Allah’tan korkuları da yok. Kim öldü,...

Notalara yanlış basmanın adını dahi koyamadık. Notaya yanlış basmak, adımınızı yanlış atmakla denk. Hatta ta kendisi…Fazlası...

Fakirin, emeklinin evi yok, kira…Maaş on bin, on iki bin beş yüz lira…Elektrik para, yakacak para,...