Sunulan metin, mevcut hükümetin devlet kurumları üzerindeki mutlak kontrolünü ve liyakat sisteminin çöküşünü sert bir dille eleştirmektedir. Yazar, yargıdan emniyete kadar tüm yapıların partizan bir kimliğe büründüğünü ve hukukun üstünlüğü yerine sadakatin öncelendiğini savunmaktadır. İşçi haklarının gasp edilmesi, çevre katliamları ve sosyal devlet anlayışının terk edilmesi gibi örnekler üzerinden ekonomik ve toplumsal bir yozlaşma tablosu çizilmektedir. Ayrıca, muhalefetin yetersizliği ve bürokrasideki usulsüzlükler vurgulanarak Türkiye Cumhuriyeti’nin kurumsal kimliğinin bir parti devletine dönüştüğü iddia edilmektedir. Metin, kamu kaynaklarının belirli gruplara aktarılmasını eleştirirken, saray gibi sembolik mekanların ihtiyaç sahiplerine tahsis edilmesi önerisiyle son bulmaktadır.
Tabelalarda Türkiye Cumhuriyeti yazsa bile artık ülkede bir Akape Devleti var. Bütün devlet kurumlarının; Danıştay, Sayıştay ve Anayasa Mahkemesinin üyelerinin tamamına yakını Akapeli. TBMM’de muhalefet partilerinin verdiği binden fazla soru ve araştırma önergesi anında reddediliyor. Bunlar arasında neler yok neler… Örneğin siyasetçi ve bürokratların mal varlıklarının araştırılması, 17-25 Aralık ayakkabı kutularındaki dolarlar, 15 Temmuz’un siyasi ayağının araştırılması gibi… Türkiye’nin varlığını yok etmeye yönelik sözde “Analar Ağlamasın Terörsüz Türkiye” projesi bile halka danışılmadan şimdilerde oyu %5 olmayan dünün ülkücü bugünün Kürtçü Bahçeli’nin kararıyla TBMM’de dillendiriliyor, dün cani dediklerine bugün af çıkartılıp kurucu önder dediklerine statü verilmesi istenmekte. Burada CHP’nin “Kürt seçmenlerden oy kaybederiz” endişesini unutmamak gerek.
Gülistan Doku cinayetinin yıllarca devletin imkânları kullanılarak gizlenmesi mi… Şimdi tutuklanan Tunceli Valisi “Ben devletin valisiyim” derken sanırım dil sürçmesi oldu. Resmen o da birçok bürokrat ve makam sahibi gibi Akape’nin Valisi. Hani nerede bir mafya lideri varsa onunla fotoğrafı olan İçişleri eski Bakanı Süleyman Soylu’nun gözdelerinden…
Kahramanmaraş okul katliamında katilin sorunlu olduğunu bildiren üç öğretmeni okuldan uzaklaştıran müdür ve diğer kamu görevlileri de devlet memuru değillerdi katilin komiser babası gibi. Ortada bir devlet olsaydı Türkiye Cumhuriyeti kanunları geçerli olurdu. Liyakatin olmadığı, itaate dayalı bir düzende ayakta kalabilen kaç kurum kaldı?
Son örnekte, aylarca hak ettikleri ücretleri alamayan maden işçileri günlerdir Ankara’da eylem yapıyorlardı; hem de patronları 2.600’den fazla ballı ruhsat alırlarken polis ve jandarma gazı yiyerek. Nihayet üç maymunları oynayan Akape Bakanları araya İçişleri Bakanının girmesiyle sonuç alabildiler. Sırada binlerce ücretini alamayan işçiler var. Şirket sahibi ve CEO tam bir Akape sevdalısı. CEO, gençlik yıllarında Bilal Erdoğan’ın TÜGVA’sında görev almış sadakatini türlü girişimleriyle patronu gibi kanıtlamış birisi. Türkiye toprakları madenler için hallaç pamuğu gibi atılırken söz konusu Yıldızlar Holding’e verilen maden arama ruhsat sınırlarının Ankara toprakları kadar olduğunu İyi Partili Turan Çömez açıkladı. Zeytinlikleri maden patronlarına açanlar şimdi zeytinyağı ihraç ediyor. Fatih’in her kim ormanlarımdan bir dal keserse başı vurula dediği Osmanlı torunu olduklarını söyleyenler ağaç katliam yarışındalar.
Son örnekte Ankara Valiliğinin yıllarca sürdürdüğü alkışlanacak bir proje iptal edildi. Bu projede evsiz ve geçinemeyen 300 kişi için otellerle yapılan bir anlaşma vardı: ücretsiz üç öğün yemek gibi. Şimdi aralarında hasta ve engellilerin de bulunduğu bu insanlar parklarda yatıyorlar. Sosyal devletin görevleri nelerdir? Aile ve Sosyal İşler Bakanı dünya turunu bırakıp öğrensin lütfen. Benim aklımda bir fikir var, uygulansa Sayın Erdoğan milletin takdirlerini çok kazanır eminim. Kendisinden önce gelen cumhurbaşkanları gibi 1.150 odalı konut yerine yeni yapılacak mütevazı bir konut ona çok değer kazandıracaktır. Zaten kutsal dinimizde “komşusu açken tok yatan bizden değildir” demiyor mu… Beştepe bakıma muhtaç insanlar için Türkiye çapında güzel ve yerinde bir merkeze dönüşürse birkaç çatlak sesten başka çoğunluk “evet” der, inanıyorum.
