Özcan Pehlivanoğlu tarafından kaleme alınan bu makale, Soner Yalçın ve Sakin Öner’in kaleme aldığı iki farklı eser üzerinden Türkiye’deki fikri kutuplaşmayı ve edebiyat dünyasını karşılaştırmalı bir perspektifle ele almaktadır. Yazara göre toplumda kitap okunmadığına dair yaygın kanı gerçeği yansıtmamakta; aksine ideolojik eserlerin tanıtım süreçleri ile nitelikleri arasında belirgin bir uçurum bulunmaktadır. Yalçın’ın sol camiayı anlatan kitabının geniş bütçeli reklam çalışmalarını eleştiren yazar, milliyetçi cephenin kendi değerlerini yeterince ön plana çıkaramadığından yakınmaktadır. Buna karşılık Sakin Öner’in “Türk Milliyetçiliği Tarihi” adlı çalışmasını, milli kimliğin edebi ve fikri zenginliğini ortaya koyan hayati bir kültürel miras olarak nitelendirmektedir. Pehlivanoğlu, Türk aydınlarının kendi köklerini anlatan eserler üretmesinin önemini vurgularken, okuyucuları her iki tarafın da tarihsel sürecini anlamak adına bu mukayeseli okumayı yapmaya davet etmektedir. Metnin temel amacı, milliyetçi düşünürlerin entelektüel üretimlerinin hak ettiği değeri görmesi gerektiğini savunmaktır.
Biz kitap okumayı seven bir millet miyiz, bilemiyorum.
Bize kitap okumadığımız anlatılıp duruyor.
Ben her ne kadar aksini düşünsem de gerçek nedir bir şey diyemem.
Ama bu konuda da gerçeklerin çok çarpıtıldığını düşünüyorum.
Yoksa bu kadar insan niye yazsın, çizsin, geçimini kalemiyle sağlamaya çalışsın değil mi?
Önümde iki kitap var. Biri Soner Yalçın tarafından yazılmış, diğeri de Sakin Öner tarafından! Soner Yalçın’ın yazdığı kitabın adı “Solcular”, Sakin Öner’in kitabının adı ise “Türk Milliyetçiliği Tarihi 1-2”…
İlk önce Soner Yalçın’ın kitabını almıştım. Epey de para verdim, okumaya başladım. Ve ne kadar çok karşı cephede fikir, kültür, sanat adamı varmış diye hayıflandım! Hatta bizim tarafta olduğunu zannettiğim birçok insanı da Soner Yalçın solcular cephesine transfer etmiş. Gıpta ettim! O kadar vefa gösteriyor, o kadar güzel anlatıyordu ki kendimi adeta çıplak hissettim. Üzülmedim desem yalan olur!
Tam “Niye Türk milliyetçilerinin fikir adamları, yazarları, romancıları, şairleri varken bunlar niye hatırlanmaz, niye yazılmaz?” diye düşünürken, Sakin Öner’in “Türk Milliyetçiliği Tarihi 1-2” kitapları iki cilt olarak yayımlandı ve ben hemen aldım… Yayınevi bir sürpriz de yapmış; bana kitaplarımı Sakin Öner’e imzalatarak göndermiş. Beni “Türk Milliyetçiliğinin Yılmaz Savaşçısı” olarak niteleyen Sakin Öner, aslında bana hayatımın en büyük unvanını da vermiş oldu!
Soner Yalçın’ın kitabı “Solcular”, Kırmızı Kedi Yayınevi‘nden çıktı. Büyük tanıtım yaptılar. Hatta bazı “milliyetçi görünümlü”leri bile kitabın pazarlamasında kullandılar. Şimdi göreceğim onları; Sakin Öner’in kitabı için de aynı methiyeleri düzecekler mi?
Sakin Öner’in kitabı ise “Türk Edebiyatı Vakfı” yayınları arasından çıktı. Malum vakıf, rahmetli Ahmet Kabaklı tarafından kurulmuştu. Toplumda pek bilinir olduğunu düşünmüyorum; ancak kuruluşundan bu yana Türk edebiyatı için çok önemli hizmetler yaptıklarına şahidim.
Soner Yalçın’ı hepiniz tanıyorsunuz ama ya Sakin Öner‘i tanıyor musunuz? O, Türk milliyetçilerinin yaşayan bir hafızası… Milli Eğitim camiasının “Başöğretmen“i. Birçok sivil toplum kuruluşunda yöneticilik yapan, kitapları olan, konferansları ile Türk gençliğini aydınlatan mümtaz bir şahsiyet. Şimdi de karşımızda “Türk Milliyetçiliği”nin edebiyatımızdaki yerini bizlere hatırlatan ve geleceğe bunları miras olarak bırakan bir insan olarak duruyor.
Bu iki kitap üzerinden fikirlerin de mukayesesini yapmak istedim. Okuyunca Sakin Öner’in yazdığı Türk milliyetçiliğinin, Soner Yalçın’ın yazdığı solculardan fersah fersah ileri olduğunu görüyorsunuz. Yeter ki bu örnekte olduğu gibi Türk milliyetçiliğine ilişkin eserler Türk aydınları tarafından yazılsın ve Türk milletinin önüne getirilsin.
Sakin Öner’e bizleri bu kasvetli ortamda fikirleri ile yalnız bırakmadığı için çok teşekkür ediyor; başta Türk milliyetçileri olmak üzere, solcular da dâhil bütün Türk milletini “Türk Milliyetçiliğinin Tarihi“ni okumaya davet ediyorum.
