Bu metin, AK Parti hükümetinin yirmi yılı aşkın süredir devam eden yönetimini ve bu süreçte topluma verilen vaatlerin sonuçlarını sert bir dille eleştirmektedir. Yazar, ekonomik krizden tarımdaki gerilemeye kadar pek çok alanda hükümetin gerçekçi olmayan bir tablo çizdiğini ve halkın umutlarını istismar ettiğini savunmaktadır. Özellikle emeklilerin geçim sıkıntısı, düşen doğum oranları ve eğitimli gençlerin inanç dünyasındaki değişimler gibi toplumsal dönüşümler üzerinden mevcut siyasi söylemlerin başarısızlığına vurgu yapılmaktadır. Yerli teknoloji projelerinin akıbeti ve enflasyonla mücadeledeki tutarsızlıklar üzerinden devlet yönetiminin şeffaflığı sorgulanmaktadır. Sonuç olarak yazar, iktidarın algı yönetimi yerine gerçek sorunlara odaklanması gerektiğini belirterek toplumu mevcut durumun farkına varmaya çağırmaktadır.
Sevgili okurlarım, değerli takipçilerim.
Sayın Erdoğan ve AKP’nin kurmayları, 2002’den beri bu asil millete hep umut, hayal ve mutlu bir gelecekpompaladılar.
Yapmadıklarını ya da yapamadıklarını yapmış gibi göstermeyi 24 yıldır ustalıkla becerdiler.
Benim dinine bağlı saf Müslüman kardeşlerim de “Alınları secdeye değiyor” diye inandı ve her türlü olumsuzluklarına, başarısızlıklarına karşın oy vermede bir sakınca görmediler.
Şöyle sosyal medyada biraz gezdim.
AKP ve AKP Genel Başkanı Sn. Erdoğan neler dedi, buna karşılık halk neler yaptı sizler için derledim. Elbette unuttuklarım ve gözden kaçanlar mutlaka olmuştur.
Onları da siz hatırlarsınız olur, biter.
-
Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ten soğutmaya, O’nu unutturmaya çalıştılar; ters tepti: Herkes bilinçli Atatürkçü oldu, Atatürk’tü okudu ve öğrendi.
-
“Dindar nesil yetiştireceğiz” dediler, gümbür gümbür dindar (!) nesil geliyor dediler; bırakın dindar olmayı kindar bir nesil yetişti ve olanlara akıl erdiremeyenler de dinden çıktı, pek çok insan ya deist ya da ateist oldu. Yazık oldu.
-
Israrla ve inatla en az “üç çocuk” dediniz, tutmadı: Bırakın üçü, gençler evlenemez oldu; evlenenler de hayat pahalılığına ve adalet sistemine bakarak tek çocuk bile yapmaz oldu ve Türkiye, Cumhuriyet döneminin en düşük doğurganlık oranını yaşamakta.
-
“Emekli Yılı” ilan ettiniz, emeklinin yüzü gülmedi, cebi para görmedi: Emeklileri kurban kesemez, kasaba uğrayamaz, torununa harçlık veremez, kahvede oturup çay içemez, bedava taşıma sistemi olmasa evden çıkamazhale getirdiniz.
-
Tarıma el attınız; çiftçinin yüzü gülecek, gençler tarıma özendirilecek, ekilmeyen toprak bile kalmayacaktı: Çiftçiyi ektiğinin karşılığını alamaz, girdilerin üstesinden gelemez hale getirip tarıma küstürdünüz; samanı, soğanı, eti, otu, zeytini, karpuzu ithal eder hale getirdiniz.
-
“Onların füzeleri varsa bizim de Çelik Kubbemiz var” dediniz: Ne idüğü belirsiz iki İHA Ankara’ya kadar sorunsuz geldi. Ne THK’nin ne de MSB’nin haberi oldu, Çelik Kubbemiz piyasada görünmedi. İran’dan atılan iki rotasız füze bile NATO güçlerince etkisiz hale getirildi.
-
“Yerli ve millî uçaklarımız semalarımızda” dediniz: 2014’ten beri havadan bir türlü inmedi, gören de olmadı.
-
“Yedi saatlik şarjla 80 dönüm tarla sürecek elektrikli traktör çiftçimizin hizmetinde” dediniz: Ne alan ne kullanan ne de gören oldu.
-
2017’den beri her yıl “enflasyon tek haneye inecek” dediniz. Emekliye, memura, asgari ücretliye umut verdiniz; yıl 2026, enflasyon %34’lerden selam gönderiyor.
-
“Ekonomide şahlanıyoruz, büyümede Çin’i bile solladık” dediniz: Savaşta olan ülkelerde bile fiyatlar bizden ucuz, enflasyon düşük, paraları değerli. Bu asil millet yoklukla, yüksek faizle, canavar enflasyonla, fahiş akaryakıt, doğalgaz ve elektrik faturalarıyla boğuşmakta.
Yetmez mi artık bunca umut, masal ve algı söylemi?
Lütfen ayaklarınız yere bassın artık.
Esen kalınız.
