Mehmet Özkendirci’nin kaleme aldığı bu metin, Türkiye’deki eğitim sisteminin derinleşen yapısal ve güvenlik sorunlarına eleştirel bir mercekle yaklaşmaktadır. Yazar, okullardaki dinî tartışmaların asıl öncelik olan yetersiz fiziksel şartlar, ekonomik zorluklar ve madde bağımlılığı gibi tehlikelerin üstünü örttüğünü savunmaktadır. Öğrenciler arasındaki şiddet olaylarının normalleşmesi ve öğretmenlerin maruz kaldığı saygısız tutumlar, eğitim kalitesindeki düşüşün bir göstergesi olarak sunulmaktadır. Ayrıca metin, akademik başarının zayıflamasını ve imam-hatip okullarının sayısındaki artışı küresel rekabet bağlamında sorgulamaktadır. Sonuç olarak yazar, ideolojik tartışmalar yerine öğrencilerin can güvenliği ve temel eğitim niteliğinin iyileştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
Ramazan’da okullarda teneffüste ilahi okunması, onca gündem varken tartışma konusu yapılıyor… Okullar Ramazan gelince mi aklınıza geldi? Aç giden, tuvalet suyu içen, güvenliksiz, temizliksiz okullar bu ülkede yaşanıyor… Sabahın kör karanlığında uykulu gözlerle titreyerek okul yoluna düşen çocuklar da bizim. Herkes özel okullarda sabah 09.30’da derse başlamıyor… Servisler ateş pahası.
Okullar etrafı uyuşturucu çeteleriyle dolu. Dün yaşadığım bir olay durumun nerelere geldiğinin göstergesi. Konya Kız Lisesi önündeki alanda bir genç, çalılar arasına daha önce gizlenen bir küçük kutu alıp cebine atıp ardına bakmadan gitti. İleride bir arkadaşı daha vardı, sonra yanlarına ilkokul yaşlarında bir kız çocuğu geldi. Bir zaman sohbet edip birlikte uzaklaştılar. İleride bir polis aracı vardı. Polise durumu anlattım, “Şoför gelince takip ederiz,” dedi. Keşke gittikleri yönde bir ekibini arasa, suçüstü yakalanırlardı.
Okul içinde öğrencilerin birbirlerine hatta öğretmenlerine şiddet uygulamaları artık sıradanlaştı. Elinde tüfekle gelip okul müdürü vuran öğrenciler bile var… Yakınım bir öğretmene arkasından çelme takıp yere düşerken gülen öğrenciler, sınıfta koşturanlar, şakalaşanlar eksik değil. Bir öğretmen hepten bunalıp bir öğrencisine “aptal” dediği için CİMER’e şikâyet edilip ceza aldı.
Öğrenci velileri bile malzemesiz, derste yerinde durmayan çocuğu neden 80 aldı diye öğretmene hesap soruyor, müdüre şikâyet ediyor.
Kalite yıllar geçtikçe düşüyor. Lise öğrencileri bile en basit toplama sorusuna doğru yanıt veremiyor. Türkiye’nin sınır komşularını birçok ortaokul hatta lise öğrencisi bile bilmiyor.
Fen liselerinin sayıları düşerken İmam-Hatiplerin artması normal mi? Dünyada din eğitimi ile kalkınan bir ülke var mı? Kimse din bilgisi dersine karşı değil, fakat zorunlu olması sorun.
Geçenlerde İzmir’de bir okula gelen kişilerin öğrencileri birer birer sorguya çekip “Din dersiniz işleniyor mu?” gibi sorular sormuş. Keşke yukarıdaki sorunlar hakkında sorular sorsaydı.
