Aşk Olsun

Erol Sunat’ın yazısı, hayat pahalılığı ve ekonomik sıkıntılar karşısında tükenme noktasına gelen vatandaşların derin sitemini ele alıyor. Metin boyunca kiraların, faturaların ve temel gıda ürünlerinin karşılanamaz hale gelmesi, halkın omuzlarındaki geçim yükünü gözler önüne seriyor. Sabit gelirli ve fedakâr vatandaşların Ankara’dan ve yetkililerden bekledikleri yardımı bulamayışları acı bir dille vurgulanıyor. Zamanın getirdiği zorluklar, salgın hastalıklar ve hayatın ağır şartları karşısında yaşanan çaresizlikler dile getiriliyor. Son olarak yazar, tüm bu olumsuzluklara rağmen hak ettikleri değeri görmeyen halkın başkaldırı niteliğindeki sitemini ifade ediyor.

 

En kibar, en zarif, en naif, en incitmeyen, en kırıp dökmeyen sitem hangisi midir?

Aşk olsun…

Çok çok okları vardır; batmayan, kanatmayan, yara açmayan…

Sitem okları derler ya hani…

Sitem okları bazen ağır yaralar insanı, işler içine içine…

Canına tak eden, canı yanan, çaldığı kapılardan sürekli eli boş dönen, ümidi her defasında kırılan ne yapar?

Sitemini aşikâr eder.

Sitemin de bir sınırı, bir haddi hududu, bir dur noktası olmalı denmiştir.

Siteme sebep olan her ne varsa o sitem sebeplerinin de bir dur noktası olması olmazsa olmazlardandır…

Biz bugüne kadar sitemlerimizi aşk olsun sınırında yaptık hep.

Ne aştık ne bu sınırdan ötelere taştık.

***

Ne zaman ki oturduğumuz evlerde duvarlar üstümüze üstümüze gelmeye başladı, kendimizi dışarıya attık.

Ne zaman ki bir duyan olmadı, halin ne diye soran olmadı, gören olmadı, gördüğünü ileten, bildiren olmadı…

Ciğerimiz yandı…

Aşk olsun dedik, bu kadar da olmazdı, bu bize yapılmazdı.

Oysa birçok açmaz, ben geliyorum demeye başlamıştı.

Ev kirası elinde avucunda ne varsa ver dedi.

Biz ne yaptık?

Aşk olsun dedik, maaşımızın bir ev kirası etmediğini sen de bilmezsen kim bilecek dedik.

Verdik maaşı kiraya…

Ya sonra…

Aşk olsun anlamayana, anlamak istemeyene…

Dedik ki elektrik eskiden beri bizi çarpar durur. Neredeyse şerbetlenmiştik bu çarpmalara…

Aşk olsun öyle zamlar geldi ki faturası yapıştırıyor yere.

O derece çarpıp yürüyor artık.

***

Su hayattı.

Su, ben elektriği geçmem lazım diye dayattı…

Nitekim öyle bir geçti ki neredeyse doğal gazı yakalamak üzereydi.

Aşk olsun su dedik, size aşk olsun dedi, bugüne kadar bedava kullandığınıza sayın bugünleri dedi geçti.

Bizi artık yağmur sırılsıklam etmiyor, aşk olsun dediğimiz su faturası da sırılsıklam ediyor. Elektriğin en az iki katı. Doğal gaza yakın, muslukları açık bırakmayın sakın…

Ya doğal gaz?

Aşk olsun onun doğallığına, doğal gazlı evlerde ısınmak için battaniyeye sarınma dönemi başladı.

Battaniye; sar beni, koru kendini soğuktan, fatura ödeme hiç yoktan diyor.

Bitti mi?

Keşke bitseydi.

Aşk olsun marketlerin topuna birden.

Bir seneden beri bizim maaşlar güncellenmedi.

Marketlerin maşallahı var.

Güncellemeler günlük, görmüyor artık gözlerdeki gözlük…

***

Aşk Olsun

Aşk olsun pırasaya… Aşk olsun ıspanağa, lahanaya…

Aşk olsun Barış Manço’nun domates biber patlıcanına…

Aşk olsun yeşil soğana, marula, maydanoza…

Aşk olsun kırmızı ete…

Para yeter mi o etikete?

Laf düşmeli ortaya, aşk olsun yumurtaya…

Selam olsun yüz güldüren, sofralarımızı şenlendiren, bereketi bol, fiyatı yüz güldüren palamut balığına…

Aşk olsun peynir, aşk olsun yoğurt… Aşk olsun süt, aşk olsun ayran; biz böyle fiyatlarla nasıl yapalım bayram?

Aşk olsun tereyağı, aşk olsun zeytinyağı, aşk olsun ayçiçek yağı…

Gelin görün tencereyi tavayı, ağzını bıçak açmayan mutfağı…

Aşk olsun cüzdan, etme dünyayı zindan… Aralık yaklaşıyor, ortalık geçilmiyor laftan…

Pazar sitemlerin en azına mazhar.

Neden mi?

Pazarın cankurtaranı ikinci el…

İkinci el olmayan pazarcıya aşk olsun diyor insanlar.

O aşk olsun dediklerimiz duyuyorlar mı bizi?

Görüyorlar mı halimizi?

Yeminle görseler böyle olmazdı…

***

Aşk olsun Ankara…

Bağlarına, büklüm büklüm yollarına da aşk olsun…

Biz…

“Ankara Ankara güzel Ankara / Seni görmek ister her bahtı kara / Senden yardım umar her düşen dara / Yetersin onlara güzel Ankara” dizeleriyle büyüdük…

Bahtı kara kim mi?

Biz…

Yardım uman kim mi?

Biz…

Dara düşen kim mi?

Biz…

Kim yetecek bize?

Aşk olsun Ankara, sen tabii…

Sen Ankara’sın çünkü…

Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın banisi olduğu Türkiye Cumhuriyeti’nin başkenti…

Umutların şehri…

Biz kim miyiz?

Oy veren… Vergi veren… Askerlik yapan… Kıt kanaat geçinen… Evi arabası hiçbir zaman olmayan, böyle bir hayali artık bulunmayan… Onlarca yıldır nice sözler verilip tutulmayan… Yine de halinden şikâyet etmemeye çalışan…

Lakin ekonomiden…

Enflasyondan, hayat pahalılığından, hasılı geçimden yere yapışan…

Ayağa kalkamayan… Belini doğrultamayan…

Aşk olsun demeye devam edenlerin cümlesi.

***

Aşk olsun yıllara…

Yıl yıldan kötü geldi. Her yıla nice umutlar bağladık.

Oturduk ağladık.

Çare aradık bulamadık…

Ya elimiz böğrümüzde kaldık ya o yılların birinde fena takıldık, düştük kapaklandık.

Aşk olsun uzun ince yollara…

Yollar gurbete çıktı, memleketin dört bir yanını, dört bucağını dolaştık, ayaklarımız dolaştı, zihnimiz de. Sılaya hasret kaldık; otobüs, tren parasına yetmedi gücümüz. Bilmem kaç senede bir uğrasak da yetmedi, gittiğimize değmedi. Bunlar gurbet kuşu olmuş dedi durumumuzu bildiği halde hısım akraba…

Aşk olsun desek de anlamadı hiç kimse.

Aşk olsun mevsimlerin her birine…

Baharı görmeden yaz geldi geçti. Yaz güze karıştı, yaprak dökümleri bazı yıllar o kadar çok oldu ki pandemi, virüs ve varyantları o mevsimlerde bizi karantinayla, yoğun bakımla ve o illet entübe ile tanıştırdı. Ölüm kol gezdi o mevsimlerde. Virüs cirit attı her yerde. En sevdiklerimiz yaprak dökümüne maruz kaldılar ve bir daha geri dönmemek üzere aramızdan ayrıldılar.

Virüse ve varyantlarına sitem yağdı memleketin her yanından.

***

Ah o felek yok mu o felek?

Zalim felek; halimizden bilmeyen, anlamayan, görmeyen, dinlemeyen felek…

Felek bizi yerden yere vurdu aslında…

Adam seçti…

Önümüzden geçti…

Rüzgâr olup esti…

Selamı sabahı kesti…

Çok ama çok ileri gitti…

Gözümüzde bitti…

Âşıkların diliyle az söylemedik feleğe…

Mor sümbüllü bağ mı verdin dedik…

Oturacak ev mi verdin…

Ne bizimle senin derdin diye söyledik.

Sana küskünüz dedik…

Aşk olsun felek sana…

Bir değil bin kere birden…

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter

Giriş Yap

Haberiniz ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!