Hükümet olmak, ülke yönetmek; zor sanattır. Tecrübe ister, yetenek ister, bilgi ister, öngörü ister.
Bizde ve bizim gibi ülkelerde vatandaş, düşünmeden ve irdelemeden “söylemlere” göre davranış gösterdiğinden; yönetilmeleri de çok kolaydır.
Şöyle okkalı ve ağdalı bir nutuk atarsın. Vatandaşın gazını alır, bir de hava basarsın. İş tamamdır.
Bu da genellikle; dini siyasette kullanmakla oluyor. “Şükrü öğretirsin, yöneticiye kayıtsız şartsız itaatin erdemini anlatırsın. Bir iki de uydurma hadis anlatarak Hz. Muhammed’i “ konuşturursun olur biter.
Şimdi soralım:
Türkiye’de istikrar iyi gidiyor mu?
Türkiye’de sağlık politikası iyi gidiyor mu?
Türkiye’de eğitim politikası iyi gidiyor mu? Çağı yakalayacak, gelişmişlik düzeyini artıracak eğitim veriliyor mu?
Türkiye’de yargı ve hukuk sistemi iyi gidiyor mu? Hukukun kestiği parmaklar acıyor mu?
Türkiye’de memur ve işçinin iş güvencesi ve hukuki şartları iyi gidiyor mu? Çalışanın güvencesi tam mı?
Türkiye’de trafik meselesi iyi gidiyor mu?
Türkiye’de basın gerektiği kadar bağımsız mı? Yoksa baskı altında mı?
Türkiye’de tarım politikası iyi mi, üreten alın terinin hakkını alıyor mu?
Ülkenin iç ve dış politikası ile takip edilen yol istikrarlı mı?
Diyeceksiniz ki, be kardeşim iyi giden hiçbir şey yok mu?
Haksızlık etmeyelim; sigara yasağı ve uygulaması çok iyi.
Vergi alma ve vergi cezalarının tahsili çok iyi.
Bankaların vatandaşı soyması mükemmel!
Doğu ve Güneydoğu hariç; elektrik su sayaçlarını açma-kapama parasını almak çok iyi.
Emekli ve memuru “Promosyon” vaadiyle oyalamak ve dalga geçmek süper!
İşkur önünde işsizlik parası almak ve iş bulmak ümidiyle kuyruk olmak harikulade.
Sanırım meram anlaşıldı. Lafı balla keselim; Aydın havası olsun.
Esen kalınız.
