Yazar Mehmet Özkendirci, Konya’da yeni açılan Velespit Müzesi hakkındaki eleştirel gözlemlerini ve kişisel hayal kırıklığını paylaşmaktadır. Sergilenen bisikletlerin yerel bir üretim değerinin bulunmadığını savunan yazar, müzenin şehre ait kültürel mirası yansıtma konusundaki yetersizliğini vurgular. Özellikle sergi alanının daha önce Yazarlar Birliği tarafından kullanılan canlı bir sanat merkeziyken bu hale getirilmesi, metinde temel bir şikayet noktası olarak öne çıkar. Yazar, bisiklet temalı bir müze yerine Konya’nın meşhur lezzeti etliekmek üzerine bir müze kurulmasının çok daha ilgi çekici ve anlamlı olacağını ifade eder. Şehrin düz ayak yapısı nedeniyle bisiklet kültürüne sahip olduğu kabul edilse de, yazar mevcut müze projesini niteliksiz ve absürt bir girişim olarak nitelendirir. Sonuç olarak metin, yerel yönetimlerin kültürel mekan kullanım tercihlerine yönelik sert bir sosyal eleştiri sunmaktadır.
Dün epeydir merak ettiğim, billboardlarda “Velespit’in Başkenti” olarak lanse edilen Velespit Müzesi’ne gittim. Bir yetkiliyi aradım; kendisine 1972’den beri mizahla uğraştığım hâlde böyle absürt bir sergi görmediğimi söyledim. Görevli genç, “Siz hariç herkes çok beğeniyor,” dedi… Tabiî zevk meselesi… Bir şeyin çok beğenilmesi, onun çok değerli oluşunu kanıtlamaz. Nice kalitesiz, ucuz şeyler var ki müzesi açılsa velespitten daha çok ilgi toplar… Yetkili, “Toplantım var, isterseniz CİMER’e yazın,” diyerek hızla uzaklaşırken ardından, “Etleymenin Başkenti Müzesi” açılsa daha uygun olurdu diye seslendim. Gelenler görsel ve mide ziyafeti çekerler, daha yararlı olur dedim. Madem giriş şimdilik bedava, sizce de ziyaretçi rekoru kırılmaz mı?
Neden Velespit Müzesi?… Velespiti Konyalılar mı icat etti? İçerideki hiçbir bisiklet yerli, hele hele Konya üretimi değil. Yukarıda sergilenen, önünde dev bir tekerlek bulunan bisikletten —pardon velespitten— halen kullanılmakta olan yüzden fazla velespit modelleri var. Konyalının velespite tutkusu, kentin düz bir ovada bulunması. Trafiğin yoğun olmadığı zamanlarda bisiklet iyi bir taşıttı. Günümüzde kilometrelerce bisiklet yolu yapılsa bile o yollar ya araçların park yeri ya da kaykay ve az sayıdaki bisikletlere hizmet ediyor. Oysa daha önce burası Konya’nın en merkezi yeri, Kültür Park yanında, Yazarlar Birliği’ne hizmet ediyordu. Burada her yaştan yazar ve yazma tutkusu olanların bilgi alışverişi yaptıkları bir kültür ve sanat merkeziydi. Şimdilerde bu bina, ulaşımı hayli ters bir yere taşındı. Şahsen ayda birkaç kez gittiğim bu yere, şimdilerde iki kez gidebildim maalesef.
