Yazar Nazım Peker, Türkiye’nin güncel siyasi atmosferini eleştirerek milli kimlik ve Türklük bilinci üzerine sert değerlendirmelerde bulunmaktadır. Metin, mevcut hükumetin “İbrahim milleti” söylemini ve anayasa değişikliği çabalarını Türklükten uzaklaşma ve etnik yapıyı zayıflatma girişimi olarak nitelendirmektedir. Geçmişten bugüne siyasi liderlerin Türk kimliğine yaklaşımlarını kıyaslayan yazar, Atatürk milliyetçiliğini savunurken İslamcı ve ümmetçi politikaların Türk milletinin öz benliğine zarar verdiğini ileri sürmektedir. Türk tarihinin şanlı geçmişine ve kurulan imparatorluklara atıf yapılarak, devletin temel harcının Türk kimliği olduğu vurgulanmaktadır. Sonuç olarak kaynak, dini referanslarla sunulan yeni kimlik tanımlarına karşı çıkarak her bireyin kendi milli kökenine sahip çıkması gerektiğini savunan bir itiraz metni niteliğindedir.
Sevgili okurlarım ve değerli takipçilerim.
Ülkemiz çok kırılgan bir zemine girmiş vaziyette. Muhalefetin iddialarına göre, hükümetin kamçısı olan yargı, ülkede onulmaz hukuki kararlara imza atar hale geldi.
“Bitirdik, inlerine girdik, ayakkabı numaralarını biliyoruz” dedikleri terör örgütüyle, “Şart-şurt yok” diye seçmene duyurdukları “Terörsüz Türkiye” süreci diye, elli bin yurttaşımızın kanlı katili PKK ve onun elebaşısı Apo’ya “AF” çıkarma peşindeler.
Halka sormadan Türksüz bir Anayasa yapmanın gayreti ve planıyla CHP’yi çökertmek değilse bile ikiye bölüp muhalefetsiz bir seçim yapmanın derdindeler.
Bu arada AKP Genel Başkanı Erdoğan, “Biz de İbrahim milletindeniz” diye bir söz söyledi. Oysa bu ülkenin adı Türkiye Cumhuriyeti, halkının adı da Türk halkıdır.
Yaşım sekseni bir tık geçti. Rahmetli Celal Bayar’dan sonraki Cumhurbaşkanlarını az çok tanıdım. Hiçbirisi böyle bir laf da demedi; Turgut Özal ve R. Tayyip Erdoğan’dan başka “Türküm” demeyen de olmadı. Bu ikisi Türküm diyemedi her nedense.
Sn. Özal açık açık, “Benim damarlarımda Kürt kanı var” diyerek yönünü ve safını mertçe belirtmişti. Cumhurbaşkanı Sn. Erdoğan ise işi demagojiyle karışık, arka bahçelerden dolaşarak ümmetçilik, Müslümanlıkla geçirmektedir.
Müslümanım diyenler iyi bilir, Hucurât Suresi 13. Ayette yüce Tanrı mealen: “Ben sizleri bir erkek ve bir dişiden yarattım, kavimlere ayırdım, sorulduğu zaman söyleyesiniz diye” demekte. Yani Tanrı, Kur’an’da millet gerçeğini belirtmiştir.
Yüce Tanrı isteseydi bütün yarattıklarını tek bir millet yapamaz, tek dil öğretemez miydi?
İsteseydi, “Siz hepiniz tek millet, İbrahim milletindesiniz” diyemez miydi? Ama öyle yapmamış; kavim kavim, yani millet millet yaratmış.
Gelelim işin özüne. Hz. İbrahim yani Abraham, Yahudi inancının atasıdır, önderidir. Onun içindir ki İsrail ve Mossad, İbrahim kavmini-milletini yücelten paneller, organizasyonlar ve etkinlikler düzenlemiştir ve düzenlemekteler.
Kimilerinin bilge, kimilerinin din âlimi diye lanse ettiği, ucu iktidara ve bölüşüme gelince hain diye suçladığı (zaten öyleydi) Feto, Hz. İbrahim’in şehri olarak bilinen Şanlıurfa’mızda yıllardır “Halil İbrahim” sofralarında buluşmalar yapmamış mıydı?
Özetle bütün bu gayret ve çabaların kod adı: “İbrahim Milleti” değil miydi?
Ey asil milletim! Ne zaman uyanacaksınız, ne zaman kafanız dank edecek?
Türk milliyetçileri ve değerli ülkücüler, yıllarca hep “Oğuz soyundanız, Kürşad’ın boyundanız” diyerek Türklüğü zinde tutarken; devletimizin kurucusu önder Mustafa Kemal Atatürk: “Ne mutlu Türküm diyene! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur” sözleriyle Türklükte bir yüzyıl açmış, Türk’ü öz benliğine döndürmüştü.
Siyasal İslamcılara ve İbrahim milletindeniz diyen siyasetçilere göre ise “Türküm” demek ırkçılıktır, kâfirliktir, bölücülüktür.
Diğer etnik kimlikleri söylemek, öne çıkarmak, onlardan olmak gayet normal, olağan bir haktır. Hadi oradan zübükler!
Bilmiyorlar mı, bilmezden gelip görmezden mi geliyorlar? Türkler öyle üstün bir ırk ki tarih boyunca; tarihe mal olmuş, yön vermiş ON ALTI büyük devlet (İmparatorluk) kurmuş, üç kıtaya hükmetmiş, onlarca devleti ve milleti sınırlarına katmış ve kendini kabul ettirmiş kahraman ve adil bir millettir.
Türkün kanı ve canı pahasına devlet kurduğu bu ülkede; Türkün ekmeğini yiyen, Türkün havasını soluyan, Türkün koltuğunda oturan siyasetçiler, ne acı ve hazin ki Türk’ü sevemediler.
Yeri geldi Ermeni, Arap, Fars, Yezidi oldular da sadece bir Türk olamadılar, Türküm diyemediler.
Ben İbrahim filan değil, dünyaya şan vermiş Türk oğlu Türküm. Irkım da ATAM da Türk’tür. O kadar.
Ya Türklüğü kaldıramadılar ya da Türk gömleği onlara dar geldi.
Ben de diyorum ki; Türklük giysisi her bedene uymuyormuş.
Ne mutlu TÜRKÜM diyene!
Esen kalınız.
