Nazım Peker’in bu yazısı, toplumun içine düştüğü cehalet sarmalını ve bu durumun yıkıcı sosyal sonuçlarını ele almaktadır. Yazar, cahil bireylerin öğrenmeye kapalı ve her şeyi bildiğini iddia eden tutumunun, nitelikli düşüncenin yerini sığ tartışmaların almasına neden olduğunu savunur. Toplumun gerçeklerle yüzleşmek yerine yüzeysel eğlencelere yönelmesi, liyakatsiz bir yönetim anlayışını ve başarısızlığı beraberinde getirir. Metne göre demokrasinin sağlıklı işlemesi, aklı hür ve sorgulayan genç nesillerin yetiştirilmesiyle mümkündür. Bilimsel düşünce yerine hurafelerin ve bağnazlığın tercih edilmesi, bir milletin karanlığa mahkûm olmasına yol açan en büyük tehlikedir. Nihayetinde kurtuluşun anahtarı, toplumu akılcı ve çağdaş bir eğitimle yeniden inşa etmekten geçmektedir.
Cahil olmak kadar güzel bir şey yok.
Öncelikle her şeyi biliyorsunuz.
Cahil olduğunuz için, öğrenme, okuma, araştırma gibi bir derdiniz de yoktur.
Bağırarak ya da kural ve insaf dışı sokak bilgileriyle karşınızdakileri susturacağınıza da inancınız tamdır.
Karşınızdaki hangi delili, hangi belgeyi gösterse de sizin bildikleriniz en doğrusudur. Onlarınki ise vıttırı vızzık, önemsenmeyecek söz kalabalığıdır.
Cahiller ve cehaletle ilgili:
Rus yazar Anton Çehov’a başarısız toplumların doğası sorulduğunda şu cevabı vermiştir:
“Başarısız toplumlarda, her aklı başında zihne karşılık; bin aptal ve her düşünüre karşılık bin aptalca söz vardır.”
Ne kadar haklı bir tespit değil mi?
Cahil çoğunluk her zaman cahil kalır ve sürekli olarak bilgelerden daha fazladır.
Dolayısıyla, bir toplumdaki tartışmalara, önemsiz konuların hâkim olduğunu sığ ve yüzeysel olanın: merkez sahneye çıktığını görüyorsanız, o zaman derinden başarısız olmuş bir topluma tanık oluyorsunuz demektir.”
Örnek mi istersiniz:
Mesela anlamsız şarkılar, sözler milyonları dans ettiriyor, şarkıya eşlik ediyor ve şarkıcı ünlü, tanınan, hatta sevilen biri oluyor.
Gündem onlar oluyor.
Günlerce hatta aylarca gündem de ve vitrinde kalıyorlar.
Tersinden bakarsak;
İnsanlar toplumsal meseleler ve hayatın kendisi hakkındaki görüşlerini ciddiye almaya başlıyorlar, gündeme bunları taşıyorlar.
Toplum cehalette ve yozlaşmada ki cehalet, yozlaşmayı besler.
Çoğu insan sıradanlığı, basitliği ve duygusuzluğu tercih eder.
Cehaletin ce cahillerin ortak paydası:
Aklımızı uyuşturan veya saçmalıklarla güldüren biri, bizi gerçeklerle uyandıran ve gerçeklerle acıtan birinden kat be kat iyidir.
Yalan mı?
Sevgili okurlarım, değerli takipçilerim!
Cahil toplumlarda demokrasinin işe yaramamasının nedeni budur.
Zira kaderinize karar verecek olanlar; cehaletin kültürünü yaşayan cahil çoğunluk olacaktır.
Çıkış yolu nedir?
Beyni buzlanmış, aklını kiraya vermiş cahillerle uğraşana kadar, tabandan gelen gençliğe araştırmayı, eleştirmeyi, seçtiklerine soru sormayı öğretmek, okulları çağdaş yapmak, Karanlık fikirler yerine aydınlık fikirlerle donatılmış bir gençlik ve gelecek sağlamaktan geçer.
Dini hurafelerden arındırıp, akılcı ve düşünmeyi öne alan yani aslına getirmek de bir başka çıkış yoludur. 6236 ayetin 800’den fazlası düşünmeye, akletmeye, aklı kullanmaya vurgu yapar.
Ya değilse, bağnaz, hurafeler içinde cehaletin beslediği cahillerce yönetilmek kaderin olup çıkar.
Esen kalınız
