Bu köşe yazısı, yazar Atsız Burucu tarafından kaleme alınan ve terör örgütünün silah bırakma sürecine yönelik ciddi şüpheleri barındıran bir eleştiridir. Yazar, örgütün 2025 yılındaki fesih ilanının somut kanıtlarla desteklenmediğini ve sürecin stratejik bir duraksama içerdiğini savunmaktadır. Bölgedeki alternatif sosyal ve idari yapılanmalar aracılığıyla devlet otoritesinin fiilen sarsıldığına dikkat çekilerek, önerilen çerçeve yasanın bu düzeni yasallaştırma riski taşıdığı vurgulanmaktadır. Metne göre, mevcut gelişmeler gerçek bir tasfiyeden ziyade Türk Devleti’nin egemenlik haklarını kısıtlamaya yönelik sistemli bir girişimin parçasıdır. Sonuç olarak yazar, kamuoyunu bu yasal düzenlemelerin arkasındaki asıl niyetleri ve milli güvenliğe etkilerini sorgulamaya davet etmektedir.
PKK’nın gerçekten kendisini tasfiye ettiğine inanmayı sağlayacak yeterli ve somut deliller henüz ortaya çıkmış değildir. Örgüt, 2025 yılında fesih kararı aldığını ve silah bırakma sürecini başlattığını duyurdu. Hükûmet yetkilileri de bu süreci “Terörsüz Türkiye” hedefi açısından önemli bir aşama olarak değerlendirdi. Ancak aynı dönemde yapılan açıklamalarda, sürecin tüm uzantıları kapsayacak şekilde sahada doğrulanmasının ve tamamlanmasının kritik olduğu özellikle vurgulandı.
Aradan geçen sürede ise sürecin zaman zaman duraksadığına ve örgüt yöneticilerinin yasal düzenlemeleri beklediklerine ilişkin açıklamalar kamuoyuna yansıdı. Bu tablo, yalnızca fesih ilanının tek başına yeterli kanıt olarak görülmesini zorlaştırmaktadır.
Benim kaygım da tam burada başlıyor.
Yıllardır Doğu ve Güneydoğu’da kültürel ve sosyal ilişkiler üzerinden alternatif bir yapılanma oluşturulduğunu düşünüyorum. Dil, asayiş ve yerel örgütlenmeler kullanılarak devletin yetkilerini fiilen paylaşan bir düzen kuruluyor. Devleti devlet yapan güvenlik, adalet ve otorite gibi alanlarda fiilî bir yapı oluşturulduktan sonra, hukuki düzenlemelerle bunun kalıcı hâle getirilmesi amaçlanıyor.
Bu nedenle tartışılan çerçeve yasa, bana göre yalnızca bir hukuk düzenlemesi değildir. Bekletilen kadroların sisteme dâhil edilmesi ve uzun süredir hazırlanan yapılanmanın tamamlanması için kritik bir adımdır.
Kimse örgütünü tasfiye etmiyor. Tasfiye edilmek istenen, Türk Devleti’nin egemenlik alanıdır. Türk milletinin asıl sorgulaması gereken konu da budur.
Atsız Burucu (Mehmet Hoca), Küçükayasofya, İstanbul – 05.08.2026
