Arzu Güven’in kaleme aldığı bu metin, Türkiye Kadın Milli Voleybol Takımı’nın 2026 Milletler Ligi şampiyonluğunu, sporun ötesine geçen toplumsal bir zafer olarak ele almaktadır. Yazar, kazanılan bu başarıyı Cumhuriyet kazanımlarının ve kadınların özgürleşmesinin bir sembolü olarak nitelendirirken, voleyboldaki profesyonel yapıyı futbol dünyasındaki yozlaşma ile kıyaslamaktadır. Voleybolun liyakat ve planlama sayesinde zirveye çıktığı savunulurken, Türk futbolunun siyasi müdahaleler, rant hesapları ve kurumsal kalitesizlik nedeniyle başarısızlığa mahkûm olduğu vurgulanmaktadır. Futbol Federasyonu yönetiminin tartışmalı kararları ve çevreye zarar veren vaatleri üzerinden sert eleştiriler getirilerek, sporun etik değerlerine dikkat çekilmektedir. Nihayetinde bu şampiyonluk, toplumsal gericiliğe ve erkek egemen düzene karşı kazanılmış kültürel bir üstünlük ilanı olarak sunulmaktadır.
A Milli Kadın Voleybol Takımı, 2026 FIVB Milletler Ligi finalinde Brezilya’yı 3-1 mağlup ederek şampiyonluğa ulaştı. Türkiye, finalde Brezilya’yı 3-1 ile geçerek organizasyondaki ikinci şampiyonluğunu kazandı.
Çin’de İstiklal Marşı‘nı tüm dünyaya dinleten ay-yıldızlı kızlarımıza ve bu başarıda emeği geçenlere en içten teşekkürler.
Ömrünüze bereket!
Bu zafer bir kupadan fazlası
Türk spor tarihinde, milli takımlar düzeyinde takım sporlarında Avrupa şampiyonu olan ilk takım olarak tarihe geçen Filenin Sultanları, sporun çok ötesinde anlamlar taşıyor. Dünya Şampiyonası’nda final oynayan, Olimpiyatlar’da kürsüyü zorlayan bir ekol.
Voleybolcularımızın uluslararası arenada kazandığı başarılar, Cumhuriyet’in kadınlara sunduğu fırsat eşitliğinin en somut, en yaşayan örneğidir. Özgür, eğitimli ve güçlü kadınların eseri olan bu zaferler, milyonların ortak sevinci ve genç kızlarımız için ilham kaynağı olmaya devam ediyor.
Kadın voleybolundaki bu sürdürülebilir başarının tesadüf olmadığını da artık herkes görüyor. Uzun vadeli planlama, doğru kurumsallaşma ve liyakatin sonucu. Eğitim ortalaması ve entelektüel-kültürel birikimiyle de voleybol camiası, futbol ile arasındaki mental farkı her geçen gün ortaya koyuyor.
Neden voleybol, neden futbol değil?
Ekonomik hacmine rağmen futbol, yıllardır aynı kısır döngüde: Menajer rantı, nüfuz ticareti, şike ve bahis gölgesi, tribün ağaları, mafyalaşan taraftar grupları, medya baskısı ve siyasi lobiler. Bu yapı kurumsal kaliteyi, dolayısıyla da sahada kalıcı başarıyı imkânsız kılıyor. Bu yüzden A Milli Futbol Takımı’nın 2026 Dünya Kupası’ndaki başarısızlığı ne yazık ki şaşırtıcı değil. Ranta teslim edilmiş mali yapısı ve siyasetin vitrinine dönüşmesiyle, sahada futbol yerine din-siyaset hamasetinin konuşulduğu bir turnuva izledik. Konvoylarla, villalarla, sponsorlarla tüm imkânlar seferber edilirken; mağaza reklamlarında gördüğümüz, sosyal medyada içerik yetiştirmeye çalışan şımarık çocuklar sıfırı çekip eve döndü.
Halk arasında, siyasetçilerin futboldan çok anladıkları(!) için burunlarını sokup berbat ettikleri yönünde yaygın bir görüş de var.
Aman Cumhurbaşkanımız duymasın!
Bunca gürültüde gözden kaçmamalı:
Türkiye Voleybol Federasyonu Başkanı Mehmet Akif Üstündağ eski bir voleybol oyuncusu ve antrenördür. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu ilkokul mezunu bir müteahhit!
Bu arada TFF Başkanı Hacıosmanoğlu’nun milli futbolculara vadettiği ve inatla “geri adım atmayacağım” dediği villaların yolu ekokırıma çıkıyor. Kamuoyuna “Bodrum Villası” diye pazarlanan konum, Milas’taki Mandalyat Körfezi çevresinde 197 kuş türünün yuvası Bargilya Tuzla Sulak Alanı.
Ezcümle:
- derece doğal SİT alanı!
Hacıosmanoğlu’nun ısrarının ardında “kişisel ticari çıkar” hesabı mı var?
Milli takım ambalajıyla duygular mı pazarlanıyor? İzleyip göreceğiz.
Sonuç: Muazzam Bir Smaç
Bu şampiyonluk; eskimiş, yırtılmış ve erkek egemen düzenin kalesine atılmış muazzam bir smaçtır.
Mayası bozulmuş bir avuç yobaza tokat.
Teşekkürler Atatürk’ün kızları!
