Lütfullah Kaleli’nin bu yazısı, küresel güçlerin stratejik bir yöntem olarak kullandığı “düzenlenmiş kargaşa” kavramını ve bu yıkıcı politikalara karşı Türkiye’nin geliştirdiği milli refleksi ele almaktadır. Yazar, emperyalist odakların bölgeyi istikrarsızlaştırma çabalarını devlet aklı ve toplumsal birlik ile bertaraf etmenin önemini vurgularken, iç yapıda ahlaki yozlaşma ve işbirlikçi oluşumlara karşı dikkatli olunması gerektiğini hatırlatır. Metinde, dış müdahalelere karşı en güçlü çözümün tarihi deneyimlerden süzülen bir stratejiyle umut merkezi haline gelmek ve aile yapısını korumak olduğu savunulur. Sonuç olarak eser, Türkiye’nin hem bölgesel bir barış gücü olarak sergilediği kriz yönetimini övmekte hem de milli bütünlüğü korumak adına atılması gereken somut adımları bir rehber niteliğinde sunmaktadır.
“Yıkmak için; yapanın ustalığını iyi bilmek gerek.” Kumral Abdal’a ait olduğu söylenen, unutulmaması gereken özlü sözlerden bir tanesi. Emperyalist ülkeler ve onları yönlendiren ülke ve ardındaki küresel akıl, bir türlü dersine iyi çalışmıyor; bu nedenle başarıya bir türlü ulaşamıyor. Yakıyor, yıkmaya çalışıyor! Yaktıklarının, yıktıklarının yerine ne koyacağını bilmiyor. Kargaşa; var olan sistem veya sistemlerin yıkılması, aklın kullanımdan kalkması, kan ve gözyaşının seller gibi akması, çıkarların en kutsal şeye dönüşmesi anlamına da alınabilir.
Kargaşayı iki bölüme indirgersek; bölgesel ve devlet içi. Bölgesel anlamda var olan devletler arası anlaşmaların bozulması, ilişkilerin kökten sarsılması, sahte cennetlerin gösterilmesi (Saddam Hüseyin, önce İran’a saldırdı, sonra Kuveyt’e saldırdı; bu saldırılar Irak’ın sonunu getirdi), bazıları ile ittifak tesis edilmesi (Birleşik Arap Emirlikleri, Ürdün ve Suudi Arabistan ile), çatışmaların şiddetlenmesi, çatışmaların yayılması şeklinde özetlenebilir.
Bölgesel kargaşaya en iyi çözüm alternatif birliktelikler oluşturmaktır. Devlet aklımız bunu en iyi şekilde icra etmektedir. Bir diğeri ise; umut merkezi olmaktır. Binlerce yıllık devlet deneyimi ile donanmış devlet aklımız bunu da çok güzel icra etmektedir.
Düzenlenmiş kargaşaya karşı; içeride birlik olmak, ülkemize zarar verici her türden fikri yapıların (dini-siyasi) köküne kibrit suyu dökmek, işbu fikirler etrafında oluşmuş her türden yapıyı imha etmek! İşbirlikçi yapıların inşası ve yönetilmesi (siyasi, ekonomi ve bürokrasi; ilk akla gelen Atatürk’ün yasakladığı Masonluk örgütü), kara paranın yaygınlaşması, mafya tarzı yapıların revaç bulması, rüşvet çarklarının hızlanması, şantaj çetelerinin kuvvetlenmesi, kaset olaylarının yayılması (Deniz Baykal’ın istifa olayı).
Düzenlenmiş kargaşayı ilk dile getiren Dışişleri Bakanı oldu. Şu anki kriz yönetimi başarıyla gidiyor. Hesaplanmış bir söz. Hesaplayanlar çaresini de görmüş olmalılar. Türkiye; küresel anlamda, bölgesel anlamda barışın umudu haline geldi.
Son yıllarda ağır darbeler alan aile yapımızı güçlendirme çabaları, artırılarak yaygınlaştırılmalı; gençliğin önüne çoklu hedefler konmalı, gençlik kolaycılıktan ve hazıra alıştırılmaktan kurtarılmalıdır. Ahlaki yozlaşmanın önüne geçilmelidir. Ne pahasına olursa olsun nüfus artışı sağlanmalı; göç yoluyla telafi yönteminde Selçuklu-Osmanlı metotları benimsenmeli, çünkü denenmiş ve başarılı olmuş yöntemlerdir.
Bölgesel kargaşada, zayıftan güçlüye doğru bir sıralama izlendiği kanısındayım. Son 40 yılın Orta Doğu’daki gelişmeleri izlendiğinde, iddiamın doğruluğunu görmek işten bile olmayacaktır. Türk devlet aklı satranç tahtasını yıllar öncesinden doğru okumuş, gereken hazırlıkları yapmış, yapmakta ve yapacak!
Bizlere düşen ise, karınca kararınca katkıda bulunmaya çalışmak. Ne mutlu, içte birliğini dirliğini, dışta caydırıcılığını koruma çabasında olanlara! Görklü Çalap’ımızın görkemli selamları, düşmanın hilelerine kanmayan, ömrünü yüce Türk ulusunun uğruna harcayanların üzerine olsun vesselam.
