Bu köşe yazısı, Türkiye’deki derin ekonomik eşitsizliği ve iktidar elitleri ile yoksul halk arasındaki yaşam standartları uçurumunu sert bir dille eleştirmektedir. Yazar, bayramların artık bir dayanışma vesilesi olmaktan çıkıp toplumsal bir ayrışma noktasına dönüştüğünü vurgularken, yüksek enflasyonun ve siyasi kayırmacılığın yarattığı tahribata dikkat çekmektedir. Eğitim sistemindeki ideolojik değişimler ve laiklik ilkesinden uzaklaşılmasına yönelik tepkiler dile getirilerek, mevcut yönetim anlayışının bir kast sistemi oluşturduğu savunulmaktadır. Ayrıca, hukuk sisteminin bir baskı aracına dönüştüğü iddia edilerek, cezaevlerindeki siyasi mahkumların ve ailelerinin yaşadığı adaletsizliklere vurgu yapılmaktadır. Sonuç olarak metin, toplumun geniş kesimlerinin maruz kaldığı hukuki ve ekonomik zorluklara rağmen adalet ve umut arayışını sürdüren bir çağrı niteliği taşımaktadır.
Bugün bayram.
AKP’nin en başarılı olduğu üretim “görgüsüzlük” 30 gün boyunca yoğun mesaideydi. Gıda enflasyonu rekora koşarken, halkın sofrasında pide lüks olmuşken, Erdoğan’ın katılımıyla Meclis’te keşkek yatağında antrikotlu sofralarda iftar yapan parti elitleri sözünü tuttu:
Utanmadı!
“İdeoloji Bakanlığı’na” soyunan MEB’in patronu Yusuf Tekin, Ramazan genelgesiyle laiklik ve kamusal eğitim ilkesini, pedagojik disiplinleri yıktı geçti.
AKP’nin “kültürel ajandasında” yeni trend “Kabe’de Hacılar Hu Der Allah” ile okullarda propaganda faaliyetlerine tepki yağdı. Etiketi Euro kurunda el yakan çantasıyla fakirin halini anlamaya giden AKP Denizli Milletvekili Nilgün Ök pes dedirtti!
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan’ın bir simidi üçe bölerek üç emekliye dağıtması ülkenin gerçeğidir. Yokluğu kutsayan, yoksulluğun estetiğini üretip popülist inşa pratiği “din” ile oy cukkalama devri bitti. Reklam panosuyla yer sofrasında diz kıranlara duyurulur!
Siyaset elitleri lüks otellerin mükellef sofralarında poz yarışındayken, yoksul halkın payına düşen ucuz ekmek kuyrukları ve iftar çadırlarıydı.
Bir Ramazan böyle geçti.
📌AKP’de adı konulmamış kast sistemi bayram seyran dinlemiyor.
Bir zamanlar içine şekerler dolusu anlam yüklediğim bayramlar…
Kırmızı rugan pabucum, taftadan eteği yepyeni elbisemle el öpme yarışım…
Sabahı zor ettiğim bayram telaşım.
Yeri doldurulamaz bir hüzün. O kapılar şimdi kara toprak! Ve şarkıda dediği gibi: “Biz büyüdük, kirlendi dünya.”
Bayram artık bir dayanışma ritüeli değil; turnusol!
Öğrenci otobüs bileti alıp memleketine gidemiyor, emekli torununa harçlık veremiyor, işçi misafir ağırlayamıyor.
Sistematik anayasa ihlalleri, baskı/yasak, talan/yalan, açlık, jop/kelepçe, zindan…
AKP’nin yarattığı kast sisteminde bayram dediğin ne ki artık?!
Soruşturmalar, tutuklamalar, medya operasyonları… Katlanarak artan ekonomik eşitsizlik, ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırılarıyla Orta Doğu’da tırmanan gerilimle savaş bilançosunun her geçen gün ağırlaşması…
Paylaşacak bir şey yok acıdan başka…
📌 Silivri Tutsaklarına Bayram
Baskı ve sindirme aygıtı haline gelen mahkemeler, muhaliflere zulüm üreten bir “korku fabrikası”, siyasi hesaplaşma arenası. Mesnetsiz, delilsiz, adaletsiz; düzmece belgeler ve gizli tanıklarla kurulan kumpasın siyasi arenası. Dava TRT’de canlı yayınlanmadığı gibi, keyfi uygulama ve yasaklarla savunma hakkının “lütuf” gibi sunulduğu süreç toplumun vicdanında karşılık bulmuyor.
Devam edelim… Anayasa Mahkemesinin yeniden yargılanması kararına rağmen MS hastası Tayfun Kahraman 4 yıldır tutsak. Vera’nın payına babasız bir bayram daha düştü. 1 yıldır tutukluluğu devam eden ağır kanser hastası Murat Çalık’ın annesi Gülümser Çalık’ın ocağı söndü!
Akın Gürlek demiş ki:
“Meydanlarda ismimizin yuhalatılması, söylenmesi olmaz. Bizim de ailemiz var!”
Vera’ya babasını geri ver!
Gülümser Çalık’a oğlunu.
86 milyona ADALETİ!
Anaların ahı tutar.
Bu da böyle biline!
İş bu halde; bayram sadece takvimde bir detay.
Ve fakat her şeye rağmen, umut fakirin ekmeği:
İyi Bayramlar Türkiye!
