Mehmet Özkendirci tarafından kaleme alınan bu metin, yalnızlığın sanılanın aksine yapıcı ve iyileştirici bir güç olduğunu savunmaktadır. Yazar, tek başına kalmanın insanın kendi iç dünyasıyla bağ kurmasına ve yaratıcı bir üretim sürecine girmesine olanak tanıdığını vurgular. Metinde, sahte sosyal ilişkilerin getirdiği yorgunluk yerine manevi bir sığınak ve özgürlük alanı olarak yalnızlığın tercih edilmesi gerektiği anlatılır. Bu düşünceler desteklenirken Nietzsche, Hz. Ali ve Bukowski gibi farklı disiplinlerden gelen düşünürlerin özlü sözlerine başvurularak konunun derinliği artırılır. Sonuç olarak eser, kalabalıklar içinde hissedilen yabancılaşmanın karşısına bireyin kendi benliğini bulma yolculuğunu yerleştirmektedir.
Düşünülenin tersine yalnızlık iyidir. Kişi o anlarda, deli deseler bile kendisiyle konuşma fırsatını bulur.
En güzel eserleri için malzemeler biriktirir… Hatta benim gibiler o anlarda dünyanın en değerli psikoloğuna beş kuruş ödemeden tedavi olurlar Allah’la konuşarak. Allah her hâlimi görüp bilse de ona yine de anlatırım. Benimle konuşmasa bile beni çok rahatlatır. Bazen bir çocuğun babasından istediği gibi ondan karşılıksız isteklerim olur. Olmasa bile “Vardır bir bildiği” der rahatlarım; hiç küsmem, hiç umudumu kesmem. Bilirim ki yarattığı kulunun en büyük koruyucusu odur.
Evet, yalnızlık iyidir; sahte dostlardan, sizi anlamak için on dakikası olmayan en yakınlarınızdan daha iyidir. Ben kafiye tuttursun diye şu şiiri yazmadım çok önceleri: “Yalnızlığım dört duvar, dördünde de insanlar var…” Sizi anlamayan, kendilerine benzemedikleri için uzaklaşan insan yığınlarının dört duvardan farkı ne?..
Bugün dünyada insan sayısı arttıkça yalnızların sayısı daha hızla artıyor. İnsanlar cep telefonlarında arıyorlar yalnızlık ilacını…
Yalnızlıktan mutlu olan bir ben değilim meğer; nice yazar ve düşünür de yalnızlıktan yanaymış.
- Nietzsche: “Kendi omuzlarına tırman, başka nasıl yükselebilirsin?” demiş.
- G. Bernard Shaw: “Seni sessizken sadece önemseyenler duyabilir.” dedi.
- Hermann Hesse: “Kendi yolunu bulan bir insan en sonunda yalnız kalır. Çünkü onun yolu diğer insanlardan ayrılır. Bu yalnızlık, gerçek benliğini bulmanın bedelidir. Ve bu, en yüksek özgürlük ve mutluluktur.” der.
- Hz. Ali: “İnsanları tanıyan yalnızlaşır.” demiş.
- “Sevmeyi falan değil, yalnızlığı öğren; çünkü zor zamanlarda en çok ona ihtiyacın olacak.” demiş Charles Bukowski.
- Mîna Urgan’a göre; “Yalnızlıkların en kötüsü, başkalarının yanında çekilen yalnızlıktır.”
