Merkez Bankası’nın yıl sonu enflasyon beklentisini yüzde 28 olarak güncellemesi, ekonomi yönetiminin daha önce ortaya koyduğu hedefleri tutturamadığının açık bir itirafı oldu. Yıl boyunca sürekli yukarı yönlü revize edilen rakamlar, TCMB’nin öngörülebilirliğini yitirdiğini gösterirken; masada yapılan bu hesaplar pazar filesindeki erimeyi durdurmaya yetmiyor. Vatandaş, her açıklanan raporda yükseltilen hedeflerle yüzleşirken, resmi rakamların dahi üstünde seyreden hayat pahalılığı karşısında ezilmeye devam ediyor.
“İÇ TALEP YAVAŞLIYOR” DEDİKLERİ VATANDAŞIN ALIM GÜCÜNÜN ÇÖKMESİ
TCMB Başkanı Karahan’ın sunumunda dezenflasyon sürecine katkı sağladığı gerekçesiyle olumlu bir gelişme gibi sunulan “iç talepteki yavaşlama”, acı bir gerçeği gizlemeye yetmiyor. Ekonomi literatürüne “talebin baskılanması” olarak geçen bu durum, reel dünyada dar ve orta gelirli vatandaşın en temel ihtiyaçlarından dahi kısması ve alım gücünün tamamen çökmesi anlamına geliyor. Fiyat istikrarı adı altında halkın tüketim imkanlarının kısıtlanması, başarısız ekonomi politikalarının bedelinin kime ödetildiğini açıkça gösteriyor.
FATURA YİNE DAR VE ORTA GELİRLİYE KESİLDİ
Raporda sıkı para politikasının kararlılıkla sürdürüleceği ve cari açıkta iyileşme sağlandığı vurgulansa da yüzde 28’lik yıl sonu tahmini dahi sokağın hissettiği enflasyonun çok gerisinde kalıyor. Yüksek faiz ve kemer sıkma politikaları enflasyonu dizginlemeye yetmezken, sabit gelirli milyonlarca çalışan ve emekli artan maliyetler altında yaşam mücadelesi veriyor. Merkez Bankası’nın kağıt üzerinde sunduğu hedefler, vatandaşın her geçen gün daha da derinleşen geçim sıkıntısına çözüm sunmaktan uzak kalıyor.