Araştırmacılar yöntemi, buzulların korunmasında yıllardır kullanılan sentetik örtülere alternatif olarak geliştiriyor. Koyunlardan elde edilen yün işlenerek örtüye dönüştürüldü ve yaz mevsimi boyunca doğrudan buzul yüzeyine serildi. Ekip daha sonra yünle kaplanan alanla açıkta bırakılan yüzeydeki erime miktarını karşılaştırdı.
İlk sonuçlara göre yün örtü, buzu güneş ışınlarından yalıtarak erime hızını düşürdü ve aynı amaçla kullanılan sentetik malzemelerle karşılaştırılabilir bir performans gösterdi.
Projenin bir diğer yönü, kullanılan malzemenin normalde büyük ölçüde değerlendirilememesi. İsviçre’de elde edilen koyun yününün yaklaşık yüzde 40 ila 70’inin ekonomik olarak kullanılamadığı ve atığa dönüştüğü belirtiliyor. Çalışmayla bu yünün buzul örtülerine dönüştürülmesi hedefleniyor.
İsviçre’de bazı buzulların belirli bölümleri yıllardır yaz aylarında beyaz sentetik örtülerle kapatılıyor. Bu uygulama özellikle kayak merkezleri ve buz mağaraları gibi küçük alanlarda erimeyi azaltabiliyor, ancak geniş buzul yüzeylerinin tamamını kaplamak hem maliyet hem uygulama açısından mümkün görülmüyor.
Koyun yünü projesinin amacı da buzulun tamamını örtmek değil. Araştırmacılar, doğal ve yerel bir malzemenin küçük ama kritik alanlarda sentetik örtülere alternatif olup olamayacağını belirlemeye çalışıyor. Tsanfleuron’daki denemenin sonuçları izlenmeye devam edecek; yöntemin daha geniş alanlarda uygulanabilmesi için örtülerin dayanıklılığı, yeniden kullanılabilirliği ve çevresel etkileri de değerlendirilecek.