Masadaki ilk olasılık, Trump’ın ilk başkanlık döneminde uyguladığı “azami baskı” politikasının daha sert bir versiyonunu devreye sokmak. Bu senaryoya göre Washington yönetimi, İran’ın petrol ihracatını tamamen sıfırlamayı hedefleyen yaptırımları genişletecek. Tahran’ı uluslararası finans sisteminden tamamen izole ederek iç ekonomik krizi derinleştirmeyi amaçlayan bu adım, rejimi yeni ve ağır şartlar içeren bir nükleer anlaşmaya zorlamayı hedefliyor.
2. SEÇENEK: KRİTİK TESİSLERE NOKTA HAVA HAREKATLARI
İkinci ve en riskli senaryo ise doğrudan askeri müdahaleyi içeriyor. İsrail ile koordineli şekilde hareket edilmesini öngören bu planda, İran’ın Natanz ve Fordo gibi yer altı nükleer merkezleri ile balistik füze tesislerine nokta hava operasyonları düzenlenmesi tartışılıyor. Kapsamlı bir kara savaşı yerine nokta atışı bombardımanlarla Tahran’ın nükleer kapasitesinin yıllarca geriye götürülmesi amaçlanıyor.
3. SEÇENEK: BÖLGESEL VEKALET SAVAŞLARI VE İÇ MUHALAFETİN DESTEKLENMESİ
Üçüncü strateji ise İran’ın Orta Doğu’daki nüfuz alanlarını kesmeye odaklanıyor. Suriye, Lübnan, Irak ve Yemen’deki İran yanlısı milis gruplara yönelik operasyonların artırılması gündemde. Aynı zamanda İran içindeki rejim karşıtı muhalefetin ve protesto hareketlerinin örtülü operasyonlar ve siber müdahalelerle desteklenerek yönetim üzerinde iç baskı oluşturulması planlanıyor. Trump’ın hangi yolu seçeceği önümüzdeki dönemde küresel dengeleri doğrudan etkileyecek.
