Küresel yatırım bankası JPMorgan, “2026’nın İkinci Yarısında Türkiye’nin Makroekonomik Görünümü: Sakin Kal ve Devam Et” başlığı altında yeni bir Türkiye raporu paylaştı. Gelişen Piyasalar Ekonomisti Fatih Akçelik imzasını taşıyan çalışmada, Batı Asya’da süregelen çatışmaların yol açtığı enerji maliyetleri artışının, Türkiye’nin büyüme, cari denge ve enflasyon verileri üzerinde baskı oluşturduğu vurgulandı. Faiz oranlarının uzun süre yüksek kalmasının finansal şartları daralttığı, subvansiyonların ise bütçeye ekstra yük getirdiği belirtildi. Bu doğrultuda banka, daha önce yüzde 4,4 olarak ilan ettiği 2026 büyüme beklentisini yüzde 3’e revize etti.
ENFLASYON VE FAİZ BEKLENTİLERİ YUKARI YÖNLÜ DEĞİŞTİ
Raporun ayrıntılarına göre, yıl sonu tüketici enflasyonu tahmini yüzde 24’ten yüzde 29’a çıkartılırken, Merkez Bankası’nın (TCMB) politika faizi tahmini de yüzde 30’dan yüzde 35’e yükseltildi. Kamu bütçe açığının milli gelire oranının yüzde 4’e ulaşacağı öngörülürken, cari açığın milli gelire oranı beklentisi de yüzde 2,8’e çekildi. İkinci yarıda ABD-İran arasındaki geçici ateşkesin enerji şoklarını hafiflettiği ifade edilse de petrol fiyatlarındaki her 10 dolarlık oynaklığın enflasyona 1,2 puan, cari açığa ise 6 milyar dolar etki ettiği hesaplandı.
DOLAR/TL VE BRENT PETROL İÇİN GELECEK VADEDEKİ ÖNGÖRÜLER
Finans devi, döviz kuru ve petrol fiyatlarına yönelik çoklu senaryolarını da paylaştı. Döviz sepetinin yıllık ortalama 51,4 seviyesinde ve Brent petrolün 72 dolar bandında kalması durumunda yıl sonu enflasyonunun yüzde 29 olacağı aktarıldı. Petrolün 60 dolara gerilemesi durumunda enflasyonun yüzde 26’ya kadar düşebileceği, aksine petrolün 85 dolara fırlayıp kurların hareketlenmesi halinde ise enflasyonun yüzde 32,3’ü bulabileceği uyarısı yapıldı. Bankanın takvimsel dolar/TL tahminleri ise şu şekilde sıralandı:
- Eylül 2026: 49,00
- Aralık 2026: 51,40
- Mart 2027: 53,70
- Haziran 2027: 56,11
- 2027 Yıl Sonu: 61,70
EKONOMİK AKTİVİTEDE DEĞİŞİM VE ENFLASYONU BESLEYEN UNSURLAR
Yılın ikinci çeyreğine ait öncü dataları değerlendiren kurum, iç piyasada yavaşlama sinyalleri görüldüğünü; otomobil satışlarının çeyreklik bazda yüzde 3,8, ithal araç satışlarının yüzde 6,4, kartlı harcamaların ise yüzde 1,6 gerilediğini not etti. Ancak bu yavaşlamanın enflasyon problemini tek başına bitirmeye yetmeyeceği dile getirildi. Bankanın analizine göre fiyat artışlarında en güçlü geçişkenlik alanları sırasıyla döviz kuru ve asgari ücret oldu. Kurdaki yüzde 10’luk bir yükselişin enflasyonu 3,5 puan, asgari ücretteki yüzde 10’luk artışın ise enflasyonu 3 puan yukarı taşıdığı hesaplandı. Enflasyonun ana eğiliminin halihazırda yüzde 30 bandında kemikleştiği, bu katılık nedeniyle faiz indirimlerinin çok temkinli yapılması gerektiği aktarıldı.
TÜRK LİRASI ARTIK “UCUZ” DEĞİL
Reel efektif döviz kuru endekslerine yer verilen raporda, Türk lirasının tarihsel ortalamalarına kıyasla artık ucuz bir seviyede olmadığına dikkat çekildi. Yurt içi üretici fiyatları bazlı reel kurun son 10 yılın ortalamasının yüzde 11 üzerinde olduğu, işgücü maliyeti bazlı reel kurun ise ortalamanın yüzde 30 üzerine çıktığı belirtilerek bu durumun küresel mal ihracatındaki rekabetçiliği bir miktar zayıflattığı ifade edildi. TCMB rezervlerinin kurdaki kademeli artışı kontrol altında tutmak için yeterli güce sahip olduğu ve ekonomi yönetiminin TL’nin reel değerini sabit tutma eğiliminde olacağı öngörüldü.
SEÇİM ÖNCESİ ASGARİ ÜCRET VE TEMEL GELİR ÖDEMELERİ TAKİPTE
Raporun en dikkat çekici kısımlarından birini yaklaşan seçim takvimi ve asgari ücret ilişkisi oluşturdu. JPMorgan, 2026 sonunda asgari ücret ile açlık sınırı arasındaki makasın yüzde 35’e kadar çıkacağını tahmin ediyor. Aralık 2026 döneminde gerçekleştirilecek asgari ücret zammının büyüklüğünün, seçim öncesindeki ekonomi politikalarının yönünü anlamak adına en kritik gösterge olacağı vurgulandı. Bu dönemde asgari ücrete yüzde 30 veya üzerinde yapılacak bir artışın, 2027 yılı emekli maaşları ve genel gelir ödemeleriyle birlikte enflasyonist riskler açısından yakından gözlemleneceği belirtildi. Siyasi takvim nedeniyle sıkı maliye politikalarının ve faiz dışı fazla şartının tam anlamıyla uygulanmasının zor olduğu savunuldu.
