Geçen haftaki yazımda "Bu memleket hakikatini kaybetti" deyişimi ağır bulanlar oldu. Biliyor ve bekliyordum. Demek ki bu hususu açarak konuşmaya devam etmek gerekiyor. Gelen itirazlar bir tarafıyla gönlümü okşuyor: Sakınmanın, Türklüğe, dine, millete-memlekete toz kondurmamaya çalışmanın inanış kuvveti her zaman...
Devamını OkuDezenformasyon denen kanunun kendisi dezenformasyon yaratacak şekilde çıktı. Hâlbuki kanundan beklenen netliktir. Bir daha görüldü ki, hep yandan dolanarak, oyunbazlık edilerek, göz boyama, zihin bulandırma ve oradan balık tutmalara giriliyor. Böyle yapılınca, düzenin düzensizliğe dönüşmesi süreci hızlanır. Bozulan düzenle devlete,...
Devamını OkuAdını koyalım, "Dezenformasyon Kanunu" bazı maddeleriyle medeni dünyada asla kabul edilemeyecek bir sansür metnidir. Türkiye'nin bazı üçüncü dünya ülkelerinin gerisine düşmesini getirecek ilkellikte bir metindir. 29. maddesinde geçen hapis cezası, yüz elli yıl önce "devr-i istibdad" kanunlarında bile yoktu. Sultan Abdülhamid devri...
Devamını OkuBugün dokunsan patlayacak hale gelen toplum manzaramız dehşettir. Sebepleri üzerinde derinlemesine düşünmek lazımdır. Vardığım sonuçlar arasında birini çok önemsiyorum: Dünyaya hükmetmiş, ülkeler kaybederek bugünkü Türkiye topraklarıyla yetinmek zorunda kalmış bir büyük milletin yarası kolay iyileşmez. İyileşme geciktikçe de bunlar olur....
Devamını OkuTunç Soyer'in 9 Eylül konuşmasından kısa bir zaman önce eski Meclis Başkanı İsmail Kahraman konuştu. Böyle denk gelince, bu iki uç tavır alışın benzerliği görülecek ümidine kapıldım. Gerçi İsmail Kahraman'ın dedikleri, tarih uydurmacılığının tam bir örneği olarak daha açıktı. Tevil edilecek tarafı yoktu....
Devamını OkuTunç Soyer'in konuşması memleket aydını için turnusol görevi gördü. Tartışma bitmedi. Tartışma derken tartışan pek azdı. Sahibinin Sesi Korolarının yarattığı kakafoniyle kafalarımız şişti. Gerçeği aramayanların sen-ben kavgalarını dinledik, seyrettik. Tarih ve objektif gerçek bir kere daha iki taraftan alabildiğine örselendi demeyeceğim, apaçık çiğnendi....
Devamını OkuEdebiyat Cumhuriyeti'nin iktidarı kimlerdeyse kapının kilidini onlar açar. Ruh dünyamızı onlar şekillendirir. Bütünüyle hayat ve merkezdeki dinin baskın gücü edebiyatla ete cana bürünür. İleri bir söz etmiyorum, her yerde yaşanan budur. Edebiyat ve sanat olmasa, camiler, kiliseler, havralar kuru söz...
Devamını OkuEleştiriye, edebiyatımızda-sanatımızda-hayatımızda hava kadar, su kadar muhtacız. Tabii bunu fark edemiyoruz. Çünkü düşünmeyi bir değer olarak kabul etmiyoruz. Bu cümleyi açmak uzun iştir. Yer yer giriyorum, gireceğim. Şimdi sonuca bakalım: Bu düşüncesizlik türlü türlü ham ervah doğurdu. Kitabı sadece yüzünden...
Devamını OkuBugün, gecikmiş bir halleşmeye gireceğim. Bazı okuyucularım, "Senin yazıların çok yüklü. Gazetede yazıyorsun; biraz hafifletsen iyi olur…" diyorlar. "Aman bozma!" diyenler daha çok. Nasreddin Hoca gibi her iki gruba ve aradaki diğer görüşlere ayrı ayrı "Sen de, sen de haklısın!" diyorum. Dikkatimi diri tutuyorlar, memnun oluyorum....
Devamını OkuDini, yüzünden anlayan veya kendi dinlerini kuranların elindeyiz. Dinin özüyle ilgileri kalmadığı gün gibi açıktır. Görünüşe, gösterişe bakmayınız. Bildiğimiz üç beş din ritüelini öne çıkarmaları avcının tuzağıdır. Din ve değer taşımaz. Biraz güçlenince dört asır geride kalmış kilise engizisyonunu aratmayan...
Devamını Oku
