Her şehrin ruhu vardır. O ruhu herkes okuyamaz, şehrin dilini, şifresini de çözemez. Kim gönül verdi...

Gelin bugün tarihte bir zaman yolculuğu yapalım. Tahta çıkmak için yetiştirilen Şehzadelerin, taht oyunları sayfasını şöyle...

Rahmetli Gazi Mustafa Kemal Paşa, “Ne mutlu Türk’üm Diyene” derken, ufuk zenginliğinin ne demek olduğunu ortaya...

Uzun uzun zaman önce memleketin birinin bir şehrinde saçı sakalı birbirine karışmış, üstü başı dökük, perişan...

Kime kalmış ki bu alem? Çin’e, İsrail’e kalacak… Mazlumların feryatları, gözyaşları arşı tutmuşken, dünya vahşeti ve kan gölüne...

Mesele aslında çok derin… Kaç gönül aldık, cevabımız yok… Kaç kalp kırdık, haddi hesabı yok… Oysa sevgi vardı…Hoşgörü vardı…Vicdan...

Bir sonraki bayramı görüp göremeyeceğini, erişip erişemeyeceğini bilme imkanına sahip olamayan bizler, kuru inatlarımızı, kavgalarımızı, kalp...

Bir zamanlar her şey çok kolaydı. Kolay olan ne varsa taktık kafayı, yıktık, yaktık kolayları, kolaylıkları… Sevgi...

Uzun uzun zaman önce memleketin birinin göz önündeki şehirlerinden birinde kimseyi dinlemeyen, şımarık, aklına geleni yapan,...

ir anlamda, kış uzadı. Kış mevsimine bahar eklendi. Böyle bir eklenmeden bahar beklendi…Mart baharı, Nisan baharı,...