Bilmiyorum…
İçimde kalan son sızıysa... Sadece bir buçuk yaşına kadar görebildiğim, Sonra kaderin karanlığına karışan genetik başarım torunum. Bir yerlerde yaşıyor... Bir yerlerde nefes alıyor... Ve bu bilgi, Bütün yaralarımı saracak kadar yetiyor bana. Çünkü o, Benim yarım kalan destanımın, Kayıp mısralarıdır. Her insanın yüreğinde, kimsenin bilmediği bir sır kutusu...
Devamını Oku