SON DAKİKA
YAŞAMIN İÇİNDEN

Göğe Bakalım…

20 Mart 2017
Göğe Bakalım…

 

Bütün yıldızlar sönse  ve her şey kararsa, insanın ruhunda tek bir yıldız parlamaya devam eder” der Eflatun…  “Bu umut yıldızıdır” diye tamamlar sözünü. Yüzlerce yıl ötesinden, toza dumana karışmış tarihlerden seslenir. Umut senin yüreğindeki yıldızın, karanlıklara dayanma gücün. Böyledir insanoğlu ne yaşarsa yaşasın hayatı devam ettikçe ufalan umutlarını her doğan yeni günle toparlama gücünü bulur kendinde.

Aslında çoğu zaman  şaşar  kendisine… “Dün bir daha hiç gülmeyecekmiş gibi kararmışken hayatım, bugün nasıl gülebiliyorum” diye ve umuduna şaşar kalır. Her doğan yeni günle, mevsimle doğa  kendini nasıl yenilerse, insanda doğanın bir parçası olduğunu yeşerttiği umutlarla kanıtlar aslında. Doğanın içinden öyle usulca fısıldanır ki etrafına bakmaya başladığı an soğuk günlerin ardından ağaçlarda açan bahar dalları gibi umutlarda filizlenir. Çevresinde birlikte yaşadığı insanların yaşadıkları deneyimleri de yitirilen umutlar için umut olur. Umuda yönelişler, yeniden yaşama ve  kendine verilen şanslardır aslında.

Hayatın muazzam işleyişini kavrayış bir başka bakış açısı isteyebilir. Çünkü insan umutsuzluğa düştüyse yaşadığı deneyimin tuzağına  da düşmüş demektir. Her yerini sarıp sarmalayan olumsuz deneyimlerin kör etmeye başladığı, yarınları göremez hale getirdiği görülmekte... Ben öyle anlarımda hala çevremde yaşanılanlardan bile bir şey göremiyorsam ve yarınlara inanamıyorsam kafamı göğe kaldırıyorum. Kocaman semaya, o küçük aklımın almadığı sonsuzluğa sığınmayı seçiyorum. Göğe bakma durağım o müthiş düzeni, işleyişi, dinginliği bir kez daha hatırlatıyor bana. Küçücük penceremden bakan  umutsuz yüreğimle gökyüzünden bakarım yaşadıklarıma, o hayranlık uyandıran sonsuzluk alır götürür un ufak eder dertlerimi. Yaşam denen mucizeye umutlarla sarılırım yeniden yeniden… Ve sönmüş sandığım yıldızım, ne kadar  parlakmış aslında derim kendime.

Yorumlar